1975’li yıllar. Doğu Anadoluda bir şehir. Öykümüzün kahramanı Hakan adında bir çocuk. Hakan, Ortaokulda okuyordu. İçine kapanık, utangaçtı. Samimi olduğu arkadaşı azdı. Gününü ders çalışmayla, öykü kitapları okumayla geçirirdi. Ha , bir de güzel resim yapardı Hakan. Kara kalemle daha çok portre çizerdi.

Hakan o yılların ortamı gereği kızlarla mesafeliydi. Diğer erkekler de genel de aynıydı. Kızlarla ara sıra silgi, kalem alışverişi nedeniyle bir iki kelime ederdi. Sınıfında yakışıklılığıyla, edepli haliyle, çalışkanlığıyla kızların ilgisini çekiyordu. Kendisi de farkındaydı bu ilginin. Belli etmese de gizli bir gurur da duyuyordu kendisine yönelik ilgiden.

Hakan’ın cinsellik hakkında hemen hemen hiç bilgisi yoktu o yıllarda. Annesine kardeşinin nasıl meydana geldiğini sormuştu bir gün. Annesi:”- Benim diz kapağımdan çıktı” diye cevaplamıştı kendisini.