.....Yeni mezun bir öğretmenin,tüm coşkularını üzerimde taşıyordum.Kararlı,hevesli ama biraz tedirgin.Doğum yerimdi mardin.Yıllardan sonra ilk kez doğduğum kente öğretmen olarak gidiyordum.Çok şeyler söylenmişti doğu için, çok şeyler yazılmıştı.Bir taraftan söylenenler,bir taraftan meslekteki ilk dönem düşünceleri yolun sonunu getirmeye yetti.
.....Milli Eğitim müdürlüğündeki listeden atandığım yeri öğrenince biraz olsun mutlu oldum.Midyat Mardinin en iyi ilçelerinden birisi idi.Bir balya yatağım ve valizimle midyata ayak bastım.İlk indiğim bölgede devrim ilkokulunu sordum.Okulun üç kilometre ileride olduğunu söylediler.Şaşırmıştım...Peki burası midyat değilmi? dedim.Hayır dediler burası estel.Tekrar taksiye binip karşıya geçtim.
.....Daha sonra gerçeği öğrendiğimde midyatın iki bölgeye ayrıldığını.Estel bölgesinde müslümanların,midyat bölgesinde ise süryanilerin bulunduğunu öğrendim.Okul müdürü okulda çok vekil öğretmen çalıştığı için,birinci sınıfları almamda yarar olacağını söyledi.Mini mini,saf ve tüm sevimlilikleri ile süryani öğrencilerime kısa zamanda alıştım.Anaokulundan geldikleri için Türkçeyi güzel konuşuyorlardı.Birçoğunun isimleri bana yabancıydı.Napolyon,Marin,Robert,Ceklin gibi.
.....Ceklin içlerinde en küçük sevimli ve dikkat çekici olanıydı.İlk dönemlerde sevgi davranışlarıma karşı,hırçın,ağlamaklı ve huysuzdu.Tahtaya kalk dediğimde saf edası ile,omzunu silkip inat ederdi.Bir gün hiç unutmam,onları kız erkek karışık oturtuğumda Ceklin bir hafta ağlamış,erkek arkadaşlarının yanına oturmak istememişti.Midyat Ceklinler,Robertler ve kliseleri ile tatlı ve sevimli,unutulmaz bir anı şimdi usumda.1974