SENARYO ÖZETİ | 120 DAKİKA

PERDE 1: YANGIN | 0-30 DK | Macera + Korku Başlıyor

SAHNE 1. İZMİR - 15 MAYIS 1919 | GÜNDÜZ
Liman. Yunan askerleri ayak basıyor. Kadınlar ağlıyor, çocuklar korkuyor.
Kalabalığın arasında AYŞE HANIM, 30’larında, kara gözlü, dimdik. Yanında şehit Binbaşı eşi MEHMET’in fotoğrafı.

AYŞE
_fısıldar_
"Gittiğin yer cennet olsun Binbaşım... Bana bıraktığın vatan cehennem oldu."

Yunan askeri bir Türk kadınının çarşafına el atar. Ayşe gözünü kırpmadan elindeki sepetle adamın yüzüne vurur. Ortalık karışır.

KORKU UNSURU: O gün anladı. Namus da, vatan da, ikisi de aynı şeymiş.

SAHNE 2. AYDIN OVALARI | GECE
Ayşe, köy geziyor. "Erkekler cephede, biz ne yapacağız?" diyen kadınlara bakıyor.

AYŞE
"Silah tutamayan, at koşturur. At koşturamayan, yemek pişir. Pişiremeyen, dua eder. Ama hiç kimse... Hiç kimse oturmaz!"

MACERA BAŞLIYOR: 12 kadın, 8 at, 3 eski mavzer. "Ayşe Çavuş Müfrezesi" kuruldu.

PERDE 2: DAĞLAR | 30-70 DK | Aksiyon + Endişe Zirve

SAHNE 3. İLK BASKIN | ORMAN
Müfreze, Yunan cephanelik katarını basıyor. Ayşe atın üstünde, saçları dağılmış. İlk defa ateş ediyor. El titriyor. Bir genç kız vuruluyor yanında.

GENÇ KIZ
_son nefesinde_
"Çavuşum... Anama söyle... Korkmadım..."

Ayşe kızın gözlerini kapatır. Yüzü taş kesilir. O gün çocukluğu bitti.

AKSİYON: Takip, kovalamaca, dağ yollarında çatışma. Müfrezesi 12’den 40’a çıkıyor. Çetelerle birleşiyorlar.

SAHNE 4. KÖY YANIYOR | GECE | KORKU
Yunan müfrezesi intikam için Ayşe’nin sığındığı köyü basıyor. Evler yanıyor. Ayşe, 3 çocuğu mahzenden çıkarıyor sırtında. Kurşunlar vızır vızır.

AYŞE
_çocuklara bağır_
"Koşun! Allah büyük! Koşun yavrularım!"

ENDİŞE: O gece 40 kişi kayıp. Acaba hepsi sağ mı? Yarın ne olacak?

PERDE 3: NİZAM | 70-100 DK | Fedakarlık + Dram

SAHNE 5. KARARGAH | 1920
Bir subay geliyor: "Hanım, artık düzensiz çete olmaz. Ya eve dönersiniz, ya da düzenli orduya katılın."

Müfreze kadınları Ayşe’ye bakıyor.

AYŞE
_ferman gibi_
"Eve dönenin yolu açık olsun. Benim evim burası artık. Bu dağlar, bu vatan. Yaz beni subayım... Ayşe Çavuş olarak."

FEDAKARLIK ANI: Kendi adını, kadınlığını, geleceğini... Hepsini vatanın defterine imzaladı.

SAHNE 6. ESİR DÜŞME TEHLİKESİ
Yaralılar var. Ayşe yaralı bir eri sırtlıyor. Yunan devriyesi geliyor. Ayşe eri çalıların arasına saklayıp kendisi ortaya çıkıyor.

YUNAN SUBAYI
"Kadın mı? Sen misin Ayşe Çavuş?"

AYŞE
_elleri havada ama gözleri yerde değil_
"Benim. Türk kadınıyım. Beni esir alırsan, arkamdan bin tane gelir."

Blöf yapıyor. Orman ses çıkarıyor. Yunan askeri korkup çekiliyor.

PERDE 4: ZAFER VE HÜZÜN | 100-120 DK | Duygulanma

SAHNE 7. BÜYÜK TAARRUZ | 1922
Toz duman. Ayşe süvarileriyle en önde. Şehit arkadaşlarının adını haykırarak saldırıyor.

AYŞE
"MEHMET İÇİN! FATMA İÇİN! VATAN İÇİN! ALLAH ALLAH!"

SAHNE 8. SON | İZMİR | 9 EYLÜL 1922
Denize dökülen düşman. Ayşe atından iniyor. Elinde şehit eşinin fotoğrafı ve artık yıpranmış maverisi. Kordon boyunda diz çöküyor.

AYŞE
_denize bakar, ağlamaz_
"Binbaşım... Sözümü tuttum. Namusumuzu çiğnetmedim. Şimdi... Şimdi eve dönebiliriz."

Kamera yukarı çekilir. Arkası dönük bir kadın. Önünde özgür bir vatan. Jenerik.

FİNAL YAZI: "Ayşe Çavuş ve silah arkadaşları. Adları tarihe, yürekleri millete yazıldı."
Dinçer Dayı