0
Yorum
3
Beğeni
0,0
Puan
43
Okunma
Bu kadar zor olmamaliydi insanların yasam mücadelesi.
Uzun zaman oldu eşimin annesı felç hastası. Okadar zor ve agırkı bır insanın yaşamını surdurmesının başka ınsanlara bağlı olması, derken annem parkınson ve kas hastası oldu, her ıkısi de bagımlıydı artık bense onların aciz durumunu gördükçe kahroluyorum. Bir ömür öylesine işkence gıbı geçip gidiyor. Annem o güçlü kadın ah keşke senı yenıden yurutebılsem yenıden Karadeniz’in yeşil çay tarlalarında çaylar toplasan, fındık tarlasında keyıfle fındıkları ızlesen ne mutlu olurdun .Çocuk sevincı gıbıydı seninki.Ben se o zamanlar o hallerıne şaşardım, ah annem keske gıdebılsek o günlere senın o güçlü duruşunu yeniden hissetsem..
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
