Yaklaşık 2-3 yıl önce burada paylaştığım yalnızlık hissini ve yeni bir hayata başlama hedefimi gerçekleştirdim. Tükenen zevklerden, biten duygulardan arındım. Yeni bir şehirde, yeni bir hayata başladım ve kendime bir amaç edindim. Bence depresyondan kurtulmanın en iyi ilacı da bu: bir amaç edinmek.

Bu amaç doğrultusunda, her ne kadar tek başıma olsam da ilk defa yaptığım şeyden keyif almaya başladım. Attığım her adımda kendime olan inancım geri geldi. Yavaş ama emin adımlarla ilerledim ve bir yılın sonunda kendi markamı, tamamen kendi fikrim olan projemi hayata geçirebildim.

Bunları anlatıyorum çünkü insanı gerçekten şekillendiren şey, kendi kafasının içindeki kişidir. Eğer onun her söylediğine inanırsanız kendinizi umutsuz ve başarısız hissedersiniz. Oysa bir şeyi denemeden yapıp yapamayacağınızı asla bilemezsiniz.

İyi arkadaşlara ya da iyi bir işe sahip olmak elbette önemli, ama bir yere kadar. ‘Kendini sevmeyen başkasını sevemez’ sözüne katılıyorum. Çünkü insan, kendi içindeki sesiyle barışmadığı sürece dışarıdaki hiçbir şey yeterli olmuyor. Buna rağmen size yapamayacağınızı, başaramayacağınızı söyleyen insanlar her zaman olacak. Fakat insan kendi içindeki benliğiyle barışınca, bunları görmezden gelmek çok daha kolay hale geliyor.

Kısacası, iki yılın ardından depresyondan çıkmış ve yeniden kendine güvenmeyi öğrenmiş bir insanın yolculuğunu okudunuz.
Teşekkürler...