İDEAL OKUL
Bir zamanlar bir okul müdürü vardı.Yirmi dört yıl öğretmenlik ve idarecilik tecrübesinin üzerine sınavlarla müdür olmuş birisi.

Önce okulda düzgün olmayan laboratuvarlar, kütüphane-bilgisayar odası,müzik odası, resim atölyesi, spor salonu gibi çok gerekli mekanları düzenleterek, Okulun sınıfları,kantini, bahçesi, güvenlik kulübesi, okulun giriş kapısı ve duvarı gibi olmazsa olmaz mekanları düzenleterek işe başladı.
Peşinden Atatürk köşesi ve tören alanı düzenlemelerini yaptırdı.

Okulu Öğretmen ,öğrenci , veli ve çevre olarak belirli prensiplerle idare etmeye çalışır.Yönetimindeki öğrenci, ve öğretmenleri ,onları etkileyen aile ve çevreleriyle birlikte tanır. Davranışlarındaki ipuçlarından hangi hataları yapabileceklerini bilir, okuldaki rehber öğretmen, sınıf öğretmeni, aile hatta tüm çalışanlarla birlikte, ekip ruhuyla engellemek için gah yeteneği olduğu başka alana rehberlikle yönlendirir, gah sanat dallarının ya da sporun bir dalına yönlendirirdi.
Bunun için de kapısı hiç kapanmaz öğretmen, öğrenci ve veliler yapılabilecek güzel faaliyet önerilerini rahatça görüşebilir ve faydalı olabilecekler uygulanırdı.
Onun için okulda bir koridor büyük şair ve yazarlar köşesi olup onlar tanıtılıyor, bir köşesinde meşhur ressamların eserleri tarama yöntemiyle yetenekli öğrencilerin tablolarıyla süsleniyordu.Öğle arası müzik odasından yetenekli öğrencilerin müzik çalışmalarının sesleri geliyor, okul zaman zaman sporcularının başarılarıyla gurur duyuyordu.
Uygun saatlerinde kısa flim çalışmaları yapılıyor, yıl sonlarında resim sergilerini bir taraftan da müzik grubu şenlendiriyordu. Bütün anma günleri ve bayramlara tüm okul öğrencileri kabiliyeti nisbetinde gönüllü olarak katkıda bulunmaya çalışıyor.
Okula gelmek için can atan öğrencilerini görünce veliler de elinden gelen desteği veriyorlardı.
Kimin problemi oluyorsa hemen çözebilecek, yardımda bulunabilecek her fert yardımına koşuyordu.
Okulda yılda iki defa onaylı izinli okul dergisi çıkarılıyor geliri okul giderlerine destek oluyordu. Yine hikaye,şiir ve bilgi yarışmaları yapılıyor başarılı olanlara küçük ödüller veriliyor, işini iyi yapan her kişi görülerek takdir ediliyordu.

Okulda herkesin birbirine selam verip gülümsediği , birbirinin yeteneğine saygı duyduğu birlikte başarının zevkine varılan bir kültür oluşturulmuştu.

Öğrencilerin her yılki Üniversite başarıları takip ediliyor onların başarıları şeref panolarında paylaşılıyordu.

Müdüre sekiz yıl sonra teftişlerde üstün başarısından dolayı en yüksek not verildi. Devamında böyle düzenli okullara talip olanlar çoğalınca ; Ödüllendirilmesi gereken müdür , kenarda köşede bir ilköğretim okuluna gönderildi tenzili rütbe edilerek. O düzenli okul ne mi oldu? Hazır düzen bir süre eğitim yöneticiliğinin farkında olmayanlar tarafından az bir süre düzenli devam etti. Gerisini ne siz sorun ne ben söyleyeyim…

(DxG)