Adamın eve gelişi geç saati bulmuştu yine. Yine eşi ve çocukları yatmıştı. Aslında görünürde bir önceki günlerden hiçbir farkı yoktu. Aynı yerde arkadaşları ile toplanmışlar ve demlenmişlerdi ama bugün daha az içmişti canı çok istemiyordu. Eve girer girmez burnuna az önceki ortamından çok farklı, çok temiz bir hava çarptı. Normalde dışarı çıkınca insanın algıları açılırdı ama bu kez içeri girince farklılık yaşadı . Kendini nedense bir an kendi evinde dolaşan yabancı, kara bir gölge gibi hissetti. Salondaki hava ile kendisinin eve taşıdığı hava, evin kokusu ile kendi kokusu, evin masumiyeti ile kendisinin evinden gayrılığı o kadar keskin bir çatışmaydı ki bunu adamın bile hissetmemesi mümkün değildi. Gözleri salonda dolaşıyordu. Sanki bu evi bu salonu ilk defa görüyor gibiydi. Tabaktaki bazıları dışarı taşan portakal kabukları ortalığa güzel bir koku katıyordu. Sağlam ve kırılmış oyuncaklar sanki suçlayıcı gözlerle kendisini izliyorlardı. Tekli koltuğun üzerinde yarım kalmış çocuk ceketine ait örgü şişi yumaktan sıyrılıp bir anda kalbine saplanmıştı. Daha önce hiç duymadığı derin bir sızı hissetti içinde. Boğazına kadar çıkan bir kusma hissi gelmişti. Bu his tamamen kendi kokusundan kendi yabancılığındandı. Üçlü koltuğun kenarına ilişti. Salonun her bir detayını ezberler gibi izliyordu; kanepenin bozulan örtüsü, yerdeki kumanda, açık kalmış ders kitabı ve salona sinen çocukların mutlu, kavgacı sesleri ile karısının onları susturmak için şefkatli çabası sessizliğin içinde tekrarlanıyordu sanki. Bir anda adamın damarlarındaki alkol buharlaşıp etkisini kaybetmiş, zihni tamamen berraklaşmıştı. Gözlerinden kesin bir kararlılık fışkırıyordu. Kalktı, banyoya yöneldi, tenindeki o manevi kirleri kazırcasına çıkartmak istiyordu. Odadan temiz giysilerini aldı, eşinin yatsıda kullanıp dürdüğü seccadeyi serdi. Seccadeden daha önce hiç farketmediği manevi bir koku yayıldı ortalığa. Adam kalbinde, ruhunda adını koyamadığı bir huzur, güç ve özür dileme hissi yaşıyordu ve ellerini kulaklarına götürürken fısıltı halinde sesi duyuldu: Niyet ettim... Allahuekber!
Yüksel Yıldıran