Dostlar, size bir şey sormak istiyorum.
İkiz bebekleriniz sünnet olacak.
Eşinizin kuzeni çıkıp diyor ki: “Kirve ben olurum.”
Üstelik tarihini bile ona göre ayarlıyorsunuz.
“Harika, bu gün tam bana göre” diyor.
Ameliyat günü geliyor…
Hastane soruyor: “Kirve nerede?”
Yok.
Ne bir haber.
Ne bir arama.
Ne bir mahcubiyet.
Çocukların babası giriyor o role.
Biz çıkıyoruz hastaneden…
Hâlâ ses yok.
Zaman geçiyor.
Bir gün eşi diyor ki:
“Nasıl gitmezsin, ben çok kızdım ona.”
Bir süre daha geçiyor.
Bu kez annesi diyor ki:
“Kadın göndermedi. Zengin seviyor.” (bizden de zenginini seviyor)
Şimdi soruyorum size:
Bir insan, kendi isteğiyle aldığı bir sorumluluktan,
hiçbir açıklama yapmadan kayboluyorsa…
Bu gerçekten “engel” midir?
Yoksa karakter midir?
Ve daha önemlisi…
Bir insanın hayatındaki önceliği,
böyle anlarda mı ortaya çıkar?
Dostlar, siz olsaydınız ne düşünürdünüz?

(Sonrasında düğünlerine gittik, dans provamız vardı dedi, bahane)

Bundan sonra nasıl davranırsınız?
Pişmanım, eşim mutlu olsun diye tarafından kendi isteğimle tamam demiştim.
Keşke edebiyat seven bir kirve olsaydı.
Herkes kendi düzeyinde seçiyor ya insanları...
Bilemedim