3
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
183
Okunma
Derinliğin Suçu
Bazı hikâyeler aynı yerden kırılır. Benimkiler de öyle oldu. Ne zaman bir kalbe çiçek ekmeye kalksam, köklerim fazla derine indi diye geri çekildim.
Ben duyguları büyütenlerdenim. Bir bakışı, bir suskunluğu geçip gitmeden taşıyan… Onlar solmasın diye kendimden eksilen. Ama bu dünya, derinliği değil, hızla geçip gidebilmeyi seviyor.
İnsanlar açık kapılardan bile korkuyor. Çünkü kapanmayacak olan, sorumluluk ister. Herkes sevilmek istiyor; ama herkes sevmeyi göze alamıyor.
Ben sevmeyi biliyorum.
Ama karşılığı çoğu zaman kısa bir “merhaba” ve mesafeli bir “hoşça kal”.
Şimdi anlıyorum:
Mesele sadece sevmek değil.
Derin sevilmeyince, insan biraz da kendi derinliğinin altında kalıyor.
Dilara AKSOY
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz