Bir daha ağlamamak için gözyaşımı sana adıyorum. Her engelin bir nedeni vardır derdik; meğer sensizliğin nedeni de sensinmiş. Her gönül acıya meyil etmez, her hasret bir sancıyla eşikte durmaz, ama senin yokluğun öyle bir sancı ki, her an içinde taze kalıyor.
Bitti. Bu ayrılık, bir ölüye adanmış gibi. Toprağına kurban edilen çiçeklerin soluşuyla haddini aşıyor. Bir daha sevilmeyeceksin. Kalbin her vuruşunda yalnızlığa meydan okuyan bir at sanacak kendini, mutluluğa adandığını zannedecek… Yanılgı.
Hiç kimse seni benim kadar sevmeyecek. Unutmanın neminde, yağmurlar şarkılarını pencereye fısıldarken, sen bittiğin yerden konuşlanacaksın.
Sen, her bitişin acı hikayesi, buruk yanım… Buruşturup seni atıyorum. Kelimelerin lehiminde kaba kuvvete başvurup, alfabeni kaçak dilden kehribar sayıyorum. Gözlerin artık solgun güftelerimin aşka yenik bestesi.
Dilara AKSOY