da ne oluyor?

düşündüğü için insan oluyor. muş. öyle diyorlar. ben düşündükçe ne oluyorum? bilmiyorum. ama var oluşumdan sebep bazı bildiklerim var.

mesela, bildiklerim bildiklerimi bildirmeye yetmiyor bilmeyene. biliyorum. ve bunu biliyor olmak insanlığımı törpülüyor.
törpülenmiş insanlığımla düşünmeye devamla, bir nevi düşüncesizlik ediyorum. daha öncede etmiştim.

çünkü benim içimden engellenebilir, durdurulabilir, en azından duraklatılabilir bir eylem değil bu. evet evet içimden. sizin açınızdan öyle olmayabilir. düşünmek ya da düşünmemek isteğe bağlı bir opsiyon olabilir kimileri için. (buraya bir keşke bırakmak istiyorum) keşke.

ben o kimselerden değilim. olamıyorum.
olsun ben de böyle varım. nasıl? şöyle, insan düşünen bir hayvan. sa ben duygusal bir hayvanım. düşüncelerim duygularımdan başlıyor. alıp başını gidiyor sonra. sonra al başına belayı.

duygu, düşünce, daha duygu, daha düşünce, kısa devre, düşüncesizlik, daha da duygu, daha da düşünce, daha da kısa devre. sonsuz sonuçsuzluk.

sonuçsuzluk dedim de sonuçlar geldi aklıma. düşüncesizce düşünmeye burdan devam.

şimdi gözle görülür sonucu aynı olan iki olayın, oluş şekli önemsiz sayılır mı?

peki açalım.

biri çalışarak biri çalarak aynı zenginliğe ulaşmış iki insan eşit midir mesela? aynı saygıyı hak eden insanlar mıdır? aynı şekilde itibar görmeleri normal midir?

mesela kopya çeken öğrenciyle çekmeyenin aldığı diploma aynı yetkinliği sağlar mı bu iki öğrenciye? aynı saygınlıkta mıdır bu iki diploma?

bir insanın herhangi bir eylemi başka bir insanın zoruyla yapmasıyla, kendi gönül rızasıyla yapması arasındaki oluşun sonucu, aynı hayrı getirir mi?

örnekler daha can sıkıcı olaylar silsilesiyle çoğaltılıp, daha çok can sıkılabilir. bu gerekli de olabilir. fakat gerek yok! mesele daha fazla misalle uzatılmaya ihtiyaç duymuyor zannımca.

gelelim bahsin esasına. yukarıdakiler gibi bir çok şey olabilir. gelebilir insan kişisinin başına. kalbine. ruhuna. işte o gelişte ne yapmak lazım gelir? dert budur.

bu derttir.
derttir bu.

aman canım o da para bu da para.
büyütüyorsunuz efendim kopya mopya diploma diploma mı? diploma.
siz demiyor muydunuz? her şerde bir hayır vardır diye. ararsanız bulursunuz. arayınız bulunuz.
baktınız bulamıyorsunuz. uydurunuz azizim uydurunuz. hepimiz insanız sonuçta.

reddediyorum!

hepimiz insan değiliz! bazılarımız insan. sıfatlar canlıyı insan yapmaz. yanisi anne, baba, kardeş, karı, koca, amca, dayı, öğretmen, vekil, müdür, reis-i cumhur, şair olmak insan olmak demek değildir.

benim içimden sadece insan formuna sahip herhangi biri, bu sıfatlardan birini ya da birkaçını taşıyor diye, vicdanlı bir varlık varsayılamaz. kabul edilemez. kabul edilmesi de kabul edilemez. ki bu kabulleniş o varsayımdan daha kabul edilemezdir.
aynı zamanda tehlikelidir de çünkü,

bu kabul ve kabulde ısrar canı yakılarak, insanca yaşamak hakkı gaspedilen insanın, kendisine bunu yapan şeylere hak vermesine kadar giden bir kendine haksızlığa dönüşür. kendine bu haksızlığı yapan insan, kendisine nasıl saygı duyar sonra?

hepimiz insan değiliz!

ben düşüncesizlik eden duygusal bir hayvanım...