//
...
İçimden mevhibeye gürül gürül aşk taşıyor da diyemiyorum.
Denmiyormuş.
Ne söylemeye kalksam söylenmiş oluyor.
Diyorum o zaman, daha gönül kabın (tasın veya çanağın) dolmamış ne aşıklık taslarsın.
Eğer dolsaydın, sadece sana ait biricik cümlelerin olurdu.
Çünkü her gönlün rengi başka, sevisi başka.

Şehre küstüğümü unutup yaşlı içi geçmiş ağaçları olan bir sokağa daldım. Mevhibeyi kolundan çekip onu da sürükledim.

Haddimi bildiğimden susuyorum artık. Kaşlarını çatmadığına göre "O"da susmamı seviyor besbelli.
...
//

Not:
Bu yazı alıntıdır.

Velhasıl yazı sahibi kişi için kanı bu olmuş. Yani susmanın sevilmesi.
Öyle demiş;
"Susmanın sevilmesi."
Ama yanlış.
Kendisi bilmeli ki, bu tamamen içsel bir yanılgı.
Ve tamamen tek taraflı.
Öyle bir sanı...

Kaşlar çatılır, surat asılır, hatta gözler bile patlatılır ama ağzı dili varken sus kalmış olana.
Ve masada kağıt, elde kalem varken iki satır bir şey yazmayana...

LaTekmen.
Mart/2026

Ve
"Vakit Hep Şimdi"