Kadın erkek herkesin birey olarak değer göreceği güzel bir gelecek dilerim.

Bu sabah geçmişte karaladığım kısa bir yazıyı paylaşmak istedim. Belki okuyan olur...

KADIN OLMAK
Bilgen, her sabah erken kalkar, namazdan sonra kahvaltı hazırlar,kendi ve çocuklarını hazırlar. Arkasından eşini kaldırır birlikte kahvaltı ederler. Hep beraber çıkar çocuklarını okullarına bırakır sonra kendi işine gitmek üzere yola çıkardı.
Ne kadar planlı olursa olsun evde veya işinde olumsuz her şeyden kendi sorumlu tutulur, güzel olan hiçbir işte, alınan hiç bir başarıda payı olduğu hatırlanmaz asla takdir ve taltif edilmezdi. Türkiyede kadın olmak böyle bir şeydi.
Oysa Türk töresinde böyle miydi. Ne zaman böyle olmaya evrilmiş olacağını düşündü. Dikkati dağılmamalıydı, araba kullanıyordu.
O gün de sahil yolundan Yedikule surlarını görerek yoluna devam ediyordu yine bir hassas döneminde bazı olumsuzluklardan kırılmış ve incinmiş hissediyordu. Güneşin yeni doğmaya çalıştığını fark etti. Nasıl da sahili, surları, Yedikule zindanlarının da olduğu yeri ışıklarla yıkıyordu. Oysa O zindanlarda geçmişte; ne acılar çekilmiş, haksızlıklara sahne olmuş, figanlarla çınlamıştı.Ama şimdi pırıl pırıl parlıyordu.
Birden ne güzel bir şehirde yaşıyorum diye düşündü. Ardından şöyle düşünmeye devam etti “Bir gün elbet ülkemin kadınlarının yaşadığı her türlü olumsuz düşünceyi yıkayıp yok eden bir güneş doğar” Evet doğabilirdi ancak bu, kadın-erkek her kişinin katkısıyla gerçek olabilirdi...
Çok yolumuz vardı çok...
(DxG)