Sevgili Bay,

Karanlık gölgenin içerisinden bana baktığını öfkemle hissediyorum. Kara bulutların ikonik versiyonu gibi bir zehir tarifesiyle kendine ateş açıyorsun, göz mabedinle. Yeşilimtırak sohbetleri ona açtığın her seferde bana yok oluşunun yaratık temsillerinde yolculuklar yaptırılır. Belirsiz, öfkeli, Hayal kırıklıklarını astığım sensiz bayraklarda nöbet geçirdiğim saliseler kadar dilini uzatıyor ve yalıyorsun nefretimi. Ejderhalar kıymetleri bilindi ve onlara arkadaş geldi zannediyor.

Sevgili Bay Üj,

Beni üzdüğün yokluğun kadar ateş çıkarıp yaktığın yüreksizliğini sana iadeli taahhütlü gönderiyorum şimdi. Hösting yollarında çantamı omzuma attım ve seni kusur bela anlarında yüreksiz çabanla baş başa bırakıyorum. Elimde bir keşke, kalbimde bin öfke bin nefret, gözlerimde bunca ayın sağanakları… Sen üzmeyi sevdin. Gitmeyi beceremediğin kadar…

Gönderen: Bayan Yürekli

Dilara AKSOY