Varlığın İki Kutbu:
​Varlık, özü itibarıyla zıtlıklar üzerine inşa edilmiştir. Gece olmadan gündüzün, karanlık olmadan aydınlığın bir manası kalmazdı. Kadir-i Mutlak olan Yaratıcı, her şeyi zıddıyla halk ederek insana en büyük yetiyi, yani seçme iradesini bahşetmiştir. Din, tam da bu noktada devreye girer; o, kaosun ortasında bir pusula, fırtınalı denizde sığınılacak sakin bir limandır.

​Kötülüğü tanımak, onunla savaşmanın ilk adımıdır. Negatif olanın ağırlığını, o "sisli ve kirli" enerjiyi fark eden ruh, doğal bir refleksle saflığa, yani o "Saf Beyaz" ışığa yönelir. Bu bir kaçış değil, özüne dönme çabasıdır.

İnsan, sadece bedenden ibaret bir canlı değildir; o aynı zamanda bir frekanstır. İster dokuz kez edilen bir niyazda, ister dokuz kez çekilen bir besmelede olsun, sayıların ve kelimelerin ardında derin bir matematik yatar. Din, bu frekansı evrenin ritmiyle uyumlama sanatıdır...
Saygılar sunarım...