Köprü üzerinden azgın bir nehri seyreder gibi hayretle kalakalmışız. Biz kalmışız da zaman kalmamış yerinde. Umutların kucağında yitirdiğimiz onca yıl, meğer çok sonradan vuruyormuş sinemizi.


Yitik yılların telafisi için sanırım her birimize hiç el değmemiş bir yüz yıl daha lazım. "Beşeriz, düşeriz, şaşarız" diye diye gençlik yıllarını nasıl da heba etmişiz acımadan. Unutmuşuz bir yerlerde kendimizi, "kol kırıldı yende kaldı, taş olduğu yerde ağırdır" denen söylemlerle kendi karanlığımıza gömülüp başkalarının ışığıyla varolduğumuzu sanmışız. "Bu ne? Neden? Niçin? Kim için?" demeden hayatın etek ucuna teğellenmişiz.


Aynadaki aksimizde gümüş tellere asılmışız olanca gücümüzle, çizgilerimizi sevmişiz, her çizgide can dediklerimizin izini mühürlemişiz. Geçen baharlara, yazlara, kışlara aldırmamışız. Güller açacak, papatyalar çıkacak, kar sessizlik ve huzur getirecek, deniz bağrına basacak düşünceleriyle yaşlandığımız gerçeğini ertelemişiz. Şiirler ve şarkılar arada kafamıza vurmuş, biz yine "ahhh" edip "bu yol senin" dedikleri yola revan olmuşuz.


Kaybolmuşuz; tutup çeken olmamış, çünkü onlar da bu yolun kayıplarıymış. Birbirimize toslaya toslaya geçmişiz yan yana, dönüp bakmamışız, "nereye?" dememişiz, "neden gidiyoruz?" diye sormamışız. O kayıplara da biz karışmamışız ki, "dur" dememişiz ki.


Velhasılı demem o ki; gençlik elden gitmeden, yaş kemale ermeden, ölçün, biçin, tartın ve sorular sorun kendinize. Giden birçok şeyin geri dönüşü olabilir lakin giden yılların geri dönüşü yok. Yarın, bugün katlandıklarınızın altında ezilmemek için; bugün neyi ne kadar istediğinizi kendinize dürüstçe fısıldayın. Yoksa hayat, aynadaki o yabancıya bakıp bir başkasının şiirini ağlayarak okumaktan öteye geçmez.

Bir sokak çeşmesi oldu gençliğim
Uzanan her tasa doldu gençliğim
Çerçevesiz kalmış bir resim gibi
Eğrildi kırıldı soldu gençliğim


On sekiz yaş ile otuz arası
Dile destan oldu her macerası
Aynaya bakınca yıllar sonrası
Ağaran saçımı yoldu gençliğim


Yaş kırkta testimiz doldu dolacak
Arzular hayaller toprak olacak
Bir ömür boyunca ne yazık ancak
Felekten birkaç gün çaldı gençliğim

(şiirin yazarı: Arif Yaşar Bağ)

Seyide Doyran