KİTAPSIZ(!)
.
Bir yergi, bir hakaret, bir hor görü sözüdür “kitapsız(!)” Yeri gelince tabii. Kitap çok önemli yaşantımızda. Olmazsa olmazlarımızdan. Aslında insan da bir kitap. Aklı derinlere erenler insanı “Kitab-ı Rab”diye vasıflandırmışlar. İnsan "Rabb’in kitabı"…Ne büyük şeref.
.
Semavi dinlerin birer kutsal kitabı var. Tevrat Musa’ya, İncil İsa’ya, Kur’an Muhammed’e inmiştir. Yahudilik, Hristiyanlık ve Müslümanlık bu kutsal kitaplardan alır öğretisini, iletisini.
Hal böyle. Böyle olunca kendini bilmez, sıra saygı gözetmez birine “kitapsız(!)” vasfı cuk oturur. Öyledir. Kendini bilmeyen, Hakk’ı ne bilsin kardeşim?
Mahzunî bir deyişinde:
“Yürü be yürü be yürü be insan değilsin
Kendini bilmeyen Hakk’ı ne bilsin” diyor böyle kendini bilmez insan müsveddelerine. Doğru diyor.
.
Âşık Mahzunî’nin ustası Âşık Mahrumî. Asıl adı Rahmi Kaya. O da Berçenekli, Mahzunî gibi. Hayatı yokluk yoksulluk içinde geçmiş. Köyün malını maşını yaymış. Çobanlık yapmış. Bu nedenle şiirlerinde “Mahrumî” mahlasını kullanmış Rahmi Kaya.
Bir tarihte Elbistan kaymakamı bir toplantı yapmış. Kaymakam şiiri seviyor. Halk şairlerini destekliyor. Böyle bir toplantı yapmadaki gaye halk şairlerinin ve yazarların görüşlerini almak, taleplerini dinlemek. Şimdi nerde öyle yöneticiler, diyesim geldi.
.
Toplantıya Elbistan, Afşin, Göksun yöresindeki tüm âşıklar, edipler çağrılmış. Âşık Mahrumî de katılmış toplantıya. Toplantıda âşıkların önerileri, talepleri görüşülüp konuşulmuş. Yazarların, çizerlerin görüşleri dinlenmiş.
Kaymakam katılımcılara teşekkür etmiş toplantı sonunda. Son olarak da “Başka bir talebi olan var mı?” diye sormuş.
Âşık Mahrumî ayağa kalkmış:
-Ben kitapsızım kaymakam bey, demiş.
Ortalık buz gibi olmuş. Herkes çok şaşırmış. Kaymakam sesini yükseltmiş:
-Sen ne demek istiyorsun?
Mahrumî yakınmış:
-Kaymakam bey, ben kendimi bildim bileli çalıp söylüyorum. Şiirlerim darmadağın. Ben bir çobanım. Bunları bir araya getirip kitaplaştıramadım. Kitapsızlığım bundan. Yardımcı olun da ben de kitaplı olayım.
Kaymakam gülmeye başlamış:
-Peki Mahrumî. Senin şiirlerini kitaplaştıralım, demiş.
.
Kaymakam Araştırmacı yazar Arif Bilgin’i görevlendirmiş. Arif Bilgin Mahrumî’nin şiirlerinden bir seçme yapmış. Bu şiirler bir kitapta toplanmış. O kitabın adı “Ne Ararsan Kendinde Ara”dır. Böylece Âşık Mahrumî de kitapsızlıktan kurtulmuş. “Kitaplı” olmuş.