Şöyle ki; ben de bazen yazım kurallarına ve noktalama işaretlerine uyulmayınca sinir oluyorum. Hatta bazen kendim de uyamayabiliyorum; maalesef anlatım bozukluğu yaptığım da oluyor. Hatta bir yazar şöyle bir şey söylemiştir: “Bana sayfalarca hakaret mektubu yazdılar. Beni asıl rahatsız eden hakaretler değil, yazım ve imla hatalarıydı.” Ancak burada kastedilen şey cehalet değildir; asla eğitim düzeyi (lise, üniversite) bilgisini ilgilendirmez. Burada kastettiğimiz şey özensizlik ve dil bilmemezliktir. Çünkü bir şey yapınca en güzel haliyle olsun istiyoruz. Ama tabii ki şiir serbesttir; istediğimiz gibi yazabiliriz. Ben de istediğim gibi yazıyorum, aklımdan geçtiği gibi. Belirli kalıplara sığmak zorunda değiliz.
Fakat bu tarz durumlardan aşırı rahatsız olmanın nedeni, zihin temizliğinin dil temizliği gibi görünmesidir. Ama bu geliştirilebilir. İsterseniz birisi size noktalama kurallarını öğretebilir; kendiniz de öğrenebilirsiniz, bunun üzerine hafif bir Türkçe dil bilgisi kitabı alıp çalışabilirsiniz. Kendinizi eğitimsiz olduğunuz için küçük görmeyin. En başta eğitim mi vardı, okul mu vardı? İnsanlar doğadan görerek öğreniyordu. O yolu seçmemiş olduğunuz için kimsenin sizi aşağılamaya hakkı yok. Siz de kendinizi küçük görmeyin.