Herkes bir kenara çekildiğinde kendime dönerim, kendime sımsıkı sarılırım. Yanımda kimse olmasa da olur, kendim varken. Kendim söz konusuyken başka bir özne aramaz benim gözlerim. Benim bakışlarım kendi üzerimde radar görevini üstlenir. Bu birkaç cümlelik ön sözden sonra kendi öyküme döneyim, uzatmaları sevmiyorum zira:

Çocukken dünya bende ibaretmiş gibi takılırdım. Herkesle kavga ederdim, benden büyüklerle genellikle. Sözümü keseni bir kaşık suda boğmak isterdim. Fiziğime laf edeni yer çekimiyle tokatlamak isterdim. Dışıma önem vereni, bir daha yanımda görmek istemezdim. İçe değer verirdim. İçi güzel olan çocuklarla sabahtan akşama her türlü oyunu oynardım. İçten sarılan çocukla yarınımı tereddüt etmeden paylaşırdım. Sözlerime kıymet veren büyükleri baş tacı ederdim.

Çocukken çok yaramaz olduğumu hatırlıyorum. Kocaman köy bana dar geliyordu. Daracık sokaklar beni boğuyordu. Gökyüzü beni kendine çekiyordu. Gökyüzü hayallerimi süslüyordu. Serçe kuşlarını kıskandığım için onları sapanla yere indirmek istiyordum. Kanatlarım yok diye kartalları sevmiyordum.

Çocukken düşlerim sınırsızdı. Okuma yazma bilmiyordum lakin her şeyi içimden okuyabiliyordum. Her şeyle, en çok patika yollarla konuşuyordum. Keçi ve koyunlara hürmetim vardı, önümü açtıkları için. Karıncalar, her köşe başında bulundukları için onlara dair kusursuz bir sevgim vardı. Sanırım çalışkan her canlıyı beğeniyordum.

Çocukken badem ağaçlarının tepesine çıkar dünyayı temaşa ederdim. Yükseklikten korkmazdım. Dere tepe benim uğrak mekânlarım olurdu. Ağcın her türlüsüne selam verirdim. İncir ağaçların heybetine hayran kalırdım. Kavak ağaçlarının kusursuzluğuna küçük ellerimle alkış tutardım.

Çocukken otladığım can kuzu ve benim gibi yaramaz oğlaklarım vardı. Onlar otla besleniyor diye yeşil renge aşıktım. Onlar en yakın arkadaşımdı, onlar beni koşulsuz seven biricik dostlarımdı. Havyan sevgisi küçüklüğümden beri devam eder. Zaten ne kapmışsam çocukluğumdan, özellikle dokuz yıllık çocukluğumdan kapmışımdır. O yüzden ve her zaman çocukluk yıllarımı ayrı bir kefeye koyarım. Dolu dolu geçen bir çocukluğum oldu çünkü. Yüzde yüz doğayla ve doğal geçti benim çocukluğum.

25.01.2026, Kars