1
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
70
Okunma
bir hattın içinden geçtim de geldim
adını unutmuş, kendi gölgesini arayan
halen beklerim o tüneli
karanlığın ışığa dokunduğu yerde
bana benzeyen bir şey kaldı orada
ışıklı, konuşan, hatırlayan
adımı söyler
adımı gözler
adımı küller
ve ben onun gölgesinde kaybolurum
son dediğimiz
bir eşik
başlangıç dediğimiz
aynı eşik
zamanın kendisi bir tünel
benliğin kendisi bir kül
her geçiş bir unutuluş
her ışık bir acı
her adım bir yankı
her yankı bir tünel
ve hala geçiyorum
ve hala geçiyorum
ve hala geçiyorum
adımı söyler
adımı gözler
adımı küller
adımı söyler
adımı gözler
adımı küller
son dediğimiz
başlangıç dediğimiz
aynı eşik
aynı kül
aynı tünel
aynı yankı
aynı tükeniş
her geliş
bir gidişin başlangıcıdır aslında...
5.0
100% (1)
Cevap Yaz