Bazen bir yerden değil, bir akıldan iğrenirsin.
Söylediğin gerçek, duvara çarpıp geri döner;
çünkü duvarlar düşünmez. Onun beynide gerçeklere duvar örmüş..

Ne anlatırsan anlat, görmezler körlük erdem sayılmış. Ne söylersen söyle,duymazlar sağır olmak sadakat olmuş.

Onlar için doğru; duydukları, gördükleri,
hatta hiç anlamadıklarıdır. Gerçek mi?
Gerçek, itiraz ettiği an düşman ilan edilirsin.

Irkçılık mı? Orada bile var. Şaka değil; yangın çıksa “bu yangın değil,bizim güneşimiz” derler. İçine girip güneşlenir,
sonra da “beynimiz sizden yandı” diye bizi suçlarlar. Aklını kullananları,dürüst insanları..
Birde Kürtlerden bilecekler:)

Benim cevabım net artık: Bu bir cehalet değil,
ısrarla seçilmiş bir karanlık.

Ve evet, yanacağız… Ama bazıları hâlâ alevlere bakıp “Ne güzel ışık” demeye devam edecek. Bizim yüzümüzden :)

Kısa akıl yürüyüşü bitti.
Düşünenler dışarı çıksın. :)

Rüzgarınkalemi ..