RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
Hatıra ve Şefkat Hafızası Onarım Kliniği

Şiirin Adı: Kadın Kokusu
Yazarı: Seyide Doyran
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri Celil ÇINKIR Delibal

Kalburabastî Efendi Hazretleri sahneye elinde eski bir ev anahtarıyla çıkar. Anahtarı havaya kaldırıp der ki: Ev kapıyla değil, hatırayla açılır. Sonra görünmez bir eşiği geçer gibi adım atar, burnuna gelen hayali yemek kokusunu içine çeker ve tebessüm eder. Der ki insan büyüdükçe şehirleri değil, annesinin bıraktığı kokuyu arar. Fazla söz etmeden başını eğip kürsüyü hatıraya teslim eder.

Özgünlük 18/20
Metin ev kavramını fiziksel mekândan çıkarıp duyusal hafızaya taşıyor. Koku üzerinden kurulan anlatı güçlü ve özgün bir bakış açısı sunuyor. Kadını doğrudan anlatmak yerine onun bıraktığı izlerle var etmek etkili bir tercih.

Dil ve Üslup 19/20
Dil sıcak, akıcı ve doğal. Betimlemeler yapaylığa düşmeden okuyucunun duyularını harekete geçiriyor. Özellikle yemek, sabun ve ev kokuları üzerinden kurulan anlatım samimi bir atmosfer oluşturuyor.

Düşünsel Derinlik 18/20
Metin yalnızca kadın figürünü değil, aidiyet, annelik, hatıra ve ölüm sonrası varlık düşüncesini de işliyor. Ev kavramı metafizik bir anlam kazanıyor ve sevginin kalıcılığı üzerine güçlü bir düşünsel katman oluşuyor.

Yapısal Bütünlük 19/20
Metin girişten sona doğru mantıklı bir duygusal akış izliyor. Evden kadına, kadından hatıraya, hatıradan mirasa geçişler doğal. Yer yer duygusal yoğunluk artıyor fakat bütünlük korunuyor.

Etkileyicilik 20/20
Okuyucuda güçlü bir nostalji ve iç ısınması hissi bırakıyor. Özellikle kayıp ve özlem duygusuna temas eden bölümler kalıcı bir etki yaratıyor. Metin sessiz ama derin bir duygusal yankı oluşturuyor.

Toplam Puan: 94/100

Vesselam.
Ev insanın yaşadığı yer değil, özlediği kokudur.
Sevgi görünmez ama en uzun kalan izdir.

Çok duygulandım okurken , o kadar sıcak ve gerçek ki yazdiklariniz, hiç abartısız ama tam hissettiklerimiz tüylerim ürperdi, gozyaslarimahakim olamadim sanki dertlesir gibi..ve kapı açılıp o gülümsemeyi göremediğiniz gün ve sonrası o duvarlar hicbirsey ifade etmiyor. Buz gibi bir ev bi rdaha o kapıyı açmak bile istemiyorsunuz. Her yanda anılar, onun izleri, mutluluğun huzurun mimari gitmiş de siz gri beton parçaları elinizde, şimdi ben bunlarla ne yapacağım der gibi kalakaliyorsunuz. Sonraki dönemlerde çilek reçelini kokladıgim zamanlar olmuştu benim, o sıcaklığı tekrar hissedebilir miyim diye bir de tarçınlı ve portakalli keki hala önce koklarim biliyor musunuz yemeden önce mutlaka koklarim, o koku çünkü bana yuvamin sıcaklığını anımsatıyor. Bunun gibi bazı alışkanlıklarım oldu. Ben kendi hayatımca yorumladım yazınızı. Elbette herkeste oluşturduğu etki ve animsattiklari farklıdır.

Metniniz, kadının varlığını evin ruhu ve kokusu üzerinden çok etkileyici bir şekilde anlatıyor. Yemek kokularından şefkate, aşktan merhamete kadar uzanan imgeler, kadının hayatın merkezindeki rolünü güçlü bir metaforla yansıtıyor. “Cennetin dünyadaki provası” ifadesi ise yazıya derinlik ve manevi bir güzellik katmış. Duygusal, anlamlı ve içten bir eser olmuş; tebrikler.

Yüreğine kalemine sağlık değerli hocam harika kalemin daim olsun
Ellerin ve harika Yüreğin dert görmesin.
Saygılar sevgiler selamlar.gurbet.diyarindan.