Seni sevmeyi reddediyorum.

Kalbimi bedenimden çıkarıp elime alıyormuşum gibi bir his bırakıyor bu; o anda duruyor. O anda seninle kalbim arasındaki kavga bitiyor. O anda sen bitiyorsun ve dünya, bir şekerliğin içerisinde eşantiyon oluyor. Dönmeyi de seni sevmeyi de unutuyor.

Artık yaşamıyorsun. Pusula, şaşırdığım yönlerin sana çıktığı zamanlardan bizi hep yanlış gösteriyormuş.

Seni sevmeyi reddediyorum. Saçlarım kesin bir kararlılıkla kısalırken, bu aşkın ömrü de azaldı. Bitiyor.

Baksana! Ömür-ü seda artık sessiz bir kabullenişin ortasında. Nefes alamıyorum bu son etapta. Her gece yokluğuna alışmak zorunluluğu hakim oluyor; bir de hasretinden acı çekerken…

Seni sevmeyi reddediyorum. İki kez aynı harfin aynı reddi doğdu.

Seni canım saymıştım, canım sevdiğim. Can gitti; saydam bir günahta merhabalar ayrılığa… Çok sevmek bizde tükendi.

Dilara AKSOY