Dünyanın en büyük sırrı,
bir kasada saklı değildir.
Bir dağın içinde, bir kitabın satır aralarında
ya da göğün en karanlık yerinde durmaz.

Sır şudur:

Kimse, sandığı kadar güçlü değildir.
Ama kimse, hissettiği kadar da güçsüz değildir.

İnsan, başına gelenlerle değil
katlandıklarıyla biçim alır.
Kırıldığını sanır;
oysa çoğu zaman yalnızca kabuk değiştiriyordur.

Hayat sana cevap vermez.
Çünkü soru yanlış sorulur.
“Beni neden böyle yaptın?” diye sorarsın,
hayat sessiz kalır.

“Bundan ne çıkarabilirim?” dediğinde
kapılar aralanır.

Ve belki en ağır olanı:

Kimse seni yarım bırakmaz.
İnsan, ancak kendi içinde
tamamlayamadığı yerlerden terk edilir.

Sevgi, cesaret, anlam…
Bunların hiçbiri dışarıdan gelmez.
Geliyormuş gibi yapanlar olur;
ama asıl kaynak hep içeridedir.

Dünyanın en büyük sırrı budur:

Aradığın şey, seni aramıyordur.
Zaten sensindir.

Bunu anlayan insan
bir anda mutlu olmaz,
ama artık kaybolmaz.