Güneş
Yüreğine, o iki genç yürekten ilhamla, satırlarını, çizmeye çalışıyordu
Ne kadar gerçek ya da ne kadar hayal etse de
Gözlerine dolu dolu doldururken, o anları

Ne çok karışmıştı yazarken ve satırlarken
Her defasında girişi yenilemek istercesine
Ve başlığına, alternatif ne çok seçenek koyabilecekken

….

Bir gün önce kanatlanıp uçtuğu, yüreğinin götürdüğü o yerde

Rotası olan Nicola Tesla Havalimanına doğru alçalırken, uçağın hemen kanat arkasından, karlarla kaplı şehrin yüzünü göndermiş, göstermişti
Gizem’i…

Ve herşey, bir sonraki günün sabahında dolaşmaya çıktıkları, seyrek kuru ağaçlarla, bankların, toprağın, beyaz örtülü, şehrin Kalesinin etrafındaki Kalemegdan parkından kısa bir görüntü atmasıyla akıp gitmişti sanki. diğer herşeyi sadece kurgular gibiydi

Uzun zaman sonra, belki biraz tuhaf duygularla, düşüncelerle bir araya mı gelmişlerdi , bu kadar uzaktan bir kavuşmada bilemedi…

Belgrad, hem bir alternatif buluşma noktası olmuştu
Hem de bir yüzleşme noktası gibiydi
Aslında ikisinin de en ortak noktasıydı
Balkan toprakları
Birinin kökleri, baba tarafından Yunanistan topraklarına dayanıyordu nispeten
Diğerinin ise Mekodonyaya uzanıyordu

Ayrı ayrı, hikayeleri belki de çok ve çok uzundu
Ama Onlar,

Tanıştıklarindan beri, ardlarında bıraktıkları, geçen bir yılın ve paylaştıkları pek çok zamanın , sonrasında ayrılmak zorunda kalan yollarının, bekleyişin, belki biraz vazgeçişin ama özlemin , hasretin ve biraz da hayal kırıklığının izleriyle miydi, bir araya gelişleri


İlk defa belki, yabancı, başka topraklara basmanın, başka bir ülkede olmanın, buluşmanın, heyecanı ile birinin yüreğinde ve o soğuk havanın, sıcak ellerinin, dudaklarının, titreyişleri, burukluğu ile içlerinde

O sakin, tenha yolları, meydanları, şehrin en güzel gezilesi noktalarını, mekan ve manzaralarını adımlayıp, seyredip, yudumlarken

Ve bir süre sonra tekrar veda edecek olmanın çelişkisi, tezatlığı ile farklı bir vuslatı mı resmeder gibiydiler

Yeni tanışmış gibi belki ya da her şeyi unutmak ister gibi, umursamazca

Belki ömür boyu, bir daha, bir araya gelemeyeceklerine karar verecek, tekrar izlerini unutamayacakları o birkaç günlük güzel anıların kokusunu, havasını çekeceklerdi nefeslerine

Kışın bu zamanında yani başlarında, yatağındaki Tuna nehri gibi , susup kaçıyorlar mıydı , birbirlerinden

Ya da Balkan sokakları kadar haykırıyorlardı, bakışlarıyla yüreklerine

Hepsi birer ihtimal, olası ya da mümkündü..

Belgrad da henüz Kış masalı sürerken…