Firari
Her sabah biraz daha zor kalkıyorum yataktan. Her akşam ayaklarımı sürükleyerek geliyorum evime.
Gün biraz daha karanlık, geceler daha kısa sanki ve güneş hiç açmayacakmış gibi gitti bu diyarlardan.
Her gün işe gidiş mesafem uzuyor, iş yerine vardığımda ise iş bana biraz daha yabancılaşıyor.
Salonun uzunluğu biraz daha yoruyor beni, her gün sildiğim makinelerin tozları biraz daha ağırlaşıyor.
Her gün biraz daha üşüyor, biraz daha geç ısıtıyorum ellerimi.Ayaklarım daha yorgun, dizlerim bir bastona ihtiyacı varmış gibi, açıp kapatmakta zorluyor beni. Her gün biraz daha uzaklaşıyor benden hayat, her gün biraz daha yalnızlaşıyor düşüncelerim.
Her gün biraz daha erkenden akşam olmakta, her gece biraz daha kararmakta rüyalarım.
Her şey firari, sen firari ben firari, o firari.
Her şey çok uzaklarda bir yerlerde firari.
Akıl firari, can firari, hayat firari.
Sen beni anlayamazsın, o beni anlayamaz, ötekisi hiç anlayamaz.
Ortak yanlarımız belki olmuştur ama hiçbir zaman aynı hayatı yaşamadık biz seninle.
Belki ortak yanlarımız var ama şunu bil ki hayatlarımız hiç birbirine benzemiyor.
Yaşantımız da, düşünce ve davranışlarımız da birbirinden tamamen farklı.
Bu yüzden sen beni hiç anlayamazsın, anlayamayacağın için de bu yazıyı sana yollamak istedim.Yoo, ölüm aklıma hiç gelmedi asla. Ben "buralardan gideceğim" dediğimde o anlamda söyledim, ölüm aklımın ucundan bile geçmedi.
Sen buralara geldiğinde, ben buralardan başka yerlere çoktan gitmiş olurum, diye öyle söyledim. Yoksa ben bu hayattan alacaklarımı almadan hiçbir yere gitmiyorum.
Ölümü falan düşünmüyorum bu sıralar, kesinlikle aklıma böyle bir şey gelmedi çünkü.
Bak yazı şöyle, adam ya da kadın, kim yazdı bilmiyorum: Parası senden çok olan kişiyle paradan konuşma, çünkü o seni anlamaz.
Senden daha az parası olan kişiyle de sen konuşma, çünkü sen de onu anlamazsın.Ne kadar doğru bir söz öyle değil mi? Anlatabildim mi sana ne demek istediğimi? Bu yüzden dedim, sen beni anlamazsın, hiçbir zaman anlamadığın gibi.
Hayat bu kadar net ve sade. Başka söze gerek yok, öyle değil mi? Kız kardeşim.
Yeni yıla ramak kala herkes bir hazırlık içerisinde, bende öyle bir hazırlık yok, olması için de bir neden yok diye düşünüyorum. İki kişiyiz. Ha iki kişinin önemi yok mu, diye düşünüyorum? Hayır, asla öyle bir düşüncem yok olmaz da. Her ikimiz de çok değerliyiz, hem de çok. Ama yapacak bir şey yok. Her ikimizin de hayatı bir monotonluğa girdi gidiyor. Oğlumun da benim gibi hayatı yavaşladı ve tembelleşti.Her ikimiz de yalnızız ve her ikimiz de ne yapacağımızı bilmez bir durumdayız. O kadar hayata uzak kaldık, her şey önümüzü kesti, sanki her şey bitti gitti gibi. Hayat her ikimizin de önünü kapattı ve örttü bir şekilde.
Gündüz Yavuz...