Yaşamını keşkelerle dolduran adamım ben...

Doğmasaydım keşke dediğimde başladı pişmanlıklarım. sevilmediğimi anladığımda kandırılmışlıklarım.
Yaşarken masum kabullenilmişlikler gibi görünen biriktirilmiş kusurlarım.

Herkes kadar masumdum oysa doğarken,
Babaya hasret başlayan hayatım. babanneye bağlı bebekliğimde;
Etekleri tutuştuğunda dağlanmaya alıştı ciğerlerim.
Alev alev yanışına dayanan çocukluğum,acılarına merhem olamayan gözyaşlarım.

Yokluk içinde geçen yıllarda bir kapım olsa hayalim...
Delifişek çocukluğum,iflah olmaz afacanlıklarım...
İsyankar gençliğim,biten umutlarım,hesapsız savrulmuşluğum...
Daha başlangıç bile değilmiş meğer...

İlk sevdam son sevdiğim dediğimde akan gözyaşlarım.
Üzülürsün dediğimde kıyamam diyen sevdalım,
Katlanırım senden gelene seninle derken amel defteri tutan kıymetlimin;
İlk göğsünde ağladığımda başladı keşkelerim.
Belli oldu yanacağız birlikte deyip kabullenişim.

Sevgiyle başlayan,çilelerle biten günlerimde yoldaşım...
İsyanında haklı,yüklendiklerinden yorgun emektarım;
Ah eden anam,babam sevdam uğruna çileler çektirdiğim sevenlerim.
Hayallerini yok edip geleceğine karanlıklarına sebep keşkelerim.

Süregeldi,sürecek yaşanmışlıklarımızda:
Benden yana keşkelerde buluşmamak umuduyla..