0
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
173
Okunma
Köhne bir sokağın tavanında kaç kere sallandırdı hasretin beni...
Ruhumun en ince yerinde duyduğum bir çağrının sahibisin sen...
Varlığımla yokluğumun arasındaki ince bir çizgide,
sana dokunamıyor olmanın tuzuyla yanıyormuş tenim...
Senin ayak bastığın toprakta,gökyüzü dahi eteğini toplayıp önünde eğilecek...
Sen içimde yer değiştirmeyince,ben varlığımdan istifa ettim.Aklın bende kalmasın.
Senin acından başkasnı helal bilmedim...
Sana hiç söylemedim ama,en çok da senin dokunamadığın yanım acıyordu...
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.