Öyle bir zaman diliminden geçiyoruz ki anlatılır gibi değil, anlaşılır gibiyse hiç değil. Biz ne zamandan beri kendimiz olmayı unuttuk anlamış değilim, neden biz biz olmaktansa başkaları gibi olmaya bu kadar özen gösterdik. Özenmekle kalmadık, onların sahte ışıltısına itibar ettik. Taklitçilik ruhumuza işlendi, bir türlü yakamızı bırakmadı. Bu hal bizi biz olmaktan kopardı ve aldı, değer dediğimiz ne varsa ellerimizden kayıp gitti. Zamana uymak adına değişimi çağın gereklerine teknolojinin nimetlerine uymak dedik, ama gel gör ki değişim sadece bize ait olanları aldı, yerine kim olduğumuzu unutturan bir sahne bıraktı gitti şimdi bizler o sahneden bir türlü kurtulamadık bu gidişle de kurtuluşun imkansızlığı her haliyle sırıtıyor. İnsanlar bile artık değişti, amiyane tabiriyle ise insanlık artık tarihin tozlu raflarına kaldırıldı. Bugün ve bundan sonra çokta iç açıcı değil, acı ama gerçek hayat artık fırsat kollayanların rotası, insanlığın unutturulduğu, yalanın gerçeğin üstüne perde çektiği yerlerden ibaret oldu.
Oysa insan olmak hayatı anlamlı kılmanın ilk adımıdır, o adım hiç bir zaman insanı kendi özünden uzaklaştırmadığı gibi aksine dahada yakınlaştırmalı. Ama günümüzde, bir anlık hatanın geri dönüşü yok. Çünkü zaman artık o eskisi gibi sadece hızlı akıp gitmiyor şimdi çok daha acımasız. Sosyal medyanın kişiye göre değer yargıları onların yarattığı yankılar, etki alanları ile bunların beslediği sahte gerçekliklerde kaybolan zihinler, yanlış yola sapmayı bile özgürlük sanıyor olanlar. İnanın bir kez bile olsa o sapmanın yarattığı etki kişiliğine ve davranışlarda değişime zemin hazırlar ve artık geriye dönüp baktığında yabancı bir sen kalır. Sonra düşünürsün geçmişteki halini hatırladığında, eski sen ile bugünkü senin aynı bedende olamayacağını görürsün.
Hayatın iki yüzü var, bu gerçek.
Doğru iken kıskanılır olmak, cömert iken açgözlüye dönüşmek, adalet savunucusu iken adaletsizliğe meyletmek… Bugün hak, ancak yüksek sesle bağıranın, adalet, kim daha çok destekçiye sahipse onun artık ve unutmamak gerekir ki, "Ağızlarından çıkanın esiri olanlar, bir daha asla doğruları söyleme cesaretine sahip olamazlar." Kirli bir eli bilerek tutmakla bilmeyerek tutmak aynı değildir. Bilerek tuttuğun elin bütün pisliğine artık ortaksın. Başarıya ortak olmayı bildiğin gibi, başarısızlığın sorumluluğunu da taşımak zorundasın.
Artık her söz, her paylaşım, her bakış önemlidir. Çünkü bugün hayaller bile satılıyor, algılar pazarlanıyor. Ve bil ki yönetilenin hatası kişiseldir, ama yönetenin hatası kitleseldir. "İradesini başkasına teslim edenler, en sonunda kontrolü kaybedenin de kendisi olduğunu görür."
Başkalarına benzemeden önce kendin olabilsen, asla bu kadar kirlenmez din. Açgözlü olmak için nelerden vazgeçtiğini bilseydin, insanlığından bile utanırdın tabii o da hala biraz kaldıysa. Şunu çok iyi bilmelisin ki en az tuttuğun eller kadar kirli olduğun gerçeği önünüzde duruyor. Orada burada gördüğün yalancı bakışların, sahte tebessümlerin zamanı çoktan geçti allanıp pullanmış yalanlarla aldattığınız, yutturduğunuzu sandığınız hakikatler ve onun kırıntıları artık hepsi önünüzde, toplu halde aynı sofrada duruyorlar. Ne ararsan var yalandan gerçeğe yok yok sofra sizin sofranız sindirebiliyorsanız tabi...

Buyurun afiyet olsun…
*
Mehmet Demir
11825