Secaattin Öztürk. Nami diğer TOYNAK. Bu sitenin kıdemlileri onu çok iyi tanır. İyi bir şairdir. İyi bir dosttur. Karadeniz’in mert uşağıdır. Gıyaben tanıyordum onu. Yıllar önce Yozgat’ da bir şiir etkinliğinde yüz yüze de tanıştık. Arkadaş, dost, gardaş olduk. Soyadını hak eden, dava adamıdır o.
Davasının çilesini de yıllarca çekmiştir.

Telefonlaşırız. Hal hatır sorarız. Bazı geceler edebiyattan konuşur, saatlerce karşılıklı şiirler okuruz. Geçtiğimiz günlerde canım onunla yine bir şiir sofrası kurmak istedi. Aradım. Telefonu çalıyor ama cevap verilmiyordu.

“İşi vardır her halde müsait değildir. Nasıl olsa o bana dönüş yapar.” Diye düşündüm. Bir gün bekledim. Arayan yok. Tekrar aradım. Çağrı yapılıyor açan yok. Aramalarımı sıklaştırdım. Durum hep aynı. Cevap verilmiyor.

Ne oluyordu?
Onu kıracak üzecek bir şey mi yapmıştım. Hatırlamıyorum. Hem öyle bir şey olduysa bile bir birimize açık açık söyleyecek kadar dostluğumuz kuvvetlidir.
Kötü ihtimaller geliyor aklıma. Başında bir bela mı var? Kaza mı geçirdi?
Ya da… Aman Allah’ım sen büyüksün. Toynağın daha yaşı ne ki?
WhatsApp’tan mesaj gönderdim

“GARDAŞIM BENİM. YA RAKIN BİTTİ. YA DA BANA OLAN SEVGİN. HER NE OLURSA OLSUN CANIM DA KANIMDA FEDADIR SANA.”

Takip ediyorum gönderdiğim mesaj okunmuş. Ama yine aranmıyorum. Meraktayım, telaştayım. Aramalarıma devam ettim. Bu gün mesajıma cevap geldi.

“BABAM RİZE’E GİDERKEN TELEFONUNU EVDE UNUTMUŞ. ONUNLA BİR YAKINIMIZ ARACILIĞI İLE KONUŞTUĞUMUZDA SİZİN ISRARLA ARADIĞINIZDAN BAHSETTİM. BABAM; O ŞİMDİ MERAK EDİYORDUR. TELEFONUMU UNUTUĞUMU BİLDİR DEDİ. SELAMLARI VAR.”

Rahatladım tabii.

Şimdi başka bir meraktayım. Acaba Toynak Rize’ye öğleden sonra gitti de mi telefonunu unuttu? Hani derler ya;
-Lazların öğleden sonra kafası çalışmaz –diye!!!

Biliyorum Toynak telefonuna kavuştuğunda ilk işin beni aramak olacak. Bir dostun olarak sana hatırlatayım.
Son şiirlerini de Rize’de unutma emi?

ÖPERİM DOSTGÖZLERİNDEN…