Elif (Okumak)

Uçurumun kenarında,
Yılgısı uçup gitmiş boşluğun cazibesinde
Munzur türküleriyle yıkadı gönlünü
Astı doğurgan Elif’in aydınlığına...

Kara düşüne razı vakur insana sevdasında
Bende olan kimsede yok,
Herkeste olan bende yok sandı.

Sahiden de öyleydi,

Biricikti Elif’im...


"Seveni ayrıcaklı kılan Elif’e selam olsun."


*
Sevgili Su,

Elif’ten de sana selam olsun.

Yorumun için teşekkürlerimi ve sevgimi peşinen sunuyorum. Kurguladığım ve sayıkladığım bir kaç dize ile yine sevda üzerine yazdım. Ve fakat bu kez "okuma sevdası" üzerineydi yazılanlar.

Uçurumun kenarında olan (Elif’e sevdalanan) okumaya tutkulu kâri. Okumak terapi olduğundan, okumak emir olduğundan, kısaca okumak çok şey olduğundan, boşluk korkusu uçar gider kâride.

Neden Elif ile okuma kişileştirildi?

Her hangi bir alfabede ilk harf olabilirdi. Alfa, A ya da her hangi bir ilk harf Elif’in yerine kişileştirilebilirdi.

Neden Elif’in seçildiği açık olsa da doğurganlığı çok ilginç. Alfabesinde bulunan tüm harflerin / seslerin içinde Elif’in olduğu iddiası var.

Elif’in sökülmesiyle birlikte Elif’in içinde gizlenen aydınlığa ulaşmak ise mümkün.

Aday kâri, Munzur’dan başka dağda da türkülerle gönlünü yıkayabilirdi. Bu dağ ülkemiz için Kaçkar da olabilirdi. Bu da ülkemizde okuma oranı en yüksek iki ili ile ilgisi olduğundan. Tunceli ve Artvin.

İstatistikler son zamanda değişmiştir, bilemem. Okuyucu artık istatistik ile ilgilenmemektedir.

Okumuştur çünkü,

"Üç çeşit yalan vardır: Yalan, kuyruklu yalan ve istatistik." B.

Elif’in insana sevdasına da bir göz atarsak;

Cehaletteki uykusunda kara düşüne razı vakur insana sevdasında Elif de insanı okur ve emredildiğince düşünür.

Önce kendine , sonra insana bakar Elif;

"Bende olan bütünüyle kimsede , hiç bir insanda yok ",
"Her insanda olan da bütünüyle bende yok" düşünür.

Ne insan yazmakla biter; ne de insanın okuması biter.

Bu yüzden de sahiden biriciktir, bitimsizdir Elif’im.

Nihayetinde;
sevda ne okumak, ne de yazmakla bitmeyecek ya,
dediğin gibi zor olanı seçmek,
Elif gibi dik durmak sevdamız karşısında.

Neyse,

Bugün de sevda ile okuduk ve de yazdık Sevgili Su.

Doyduk mu, asla.

Yine de,
Elhamdülillah.

Seygiyle.