- 213 Okunma
- 2 Yorum
- 1 Beğeni
AINT KABİR'DE ASKER NÖBETİ
![AINT KABİR'DE ASKER NÖBETİ](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/230623.jpg)
İlginç bir yazı… Okunmaya ve bilgilendirilmeye değer nitilekte…
Anıtkabir Muhafız Alayından bir askerin mektubu:
“Benim adım Asker, kimileri Mehmetçik der. Aynı, ailemdeki bütün erkeklere dendiği gibi… Nüfus kâğıdımda adımın ne yazdığı önemli mi? Askerim ben… 81 vilayetten birinde doğdum. Bu vatanın bir evlâdı olarak, vatan borcumu ödüyorum.
Acemi birliğinde seçtiler beni. Mülakattan geçtim. Sorular sordular, bildiğimi cevapladım.‘Yiyom-içiyom-gidiyom-geliyom-yapıyom-ediyom’demem emiçin, bir defter dolusu doğrusunu yazdırdılar bana bunların… Muayeneden geçtim 4 kez… Üniformamın dışından gözükecek dövmem var mı diye baktılar hep…3 ay sonra dağıtım olarak Ankara Muhafız Alayına geldim. Boş tüfekle yürüyüş eğitimi aldık. Mankenlerin yaptığı gibi çizgi üzerinde düz yürüdük iki hafta. Kaz Adımı öğrettiler. Sizin bir saniye bildiğiniz şeyin, ağızdan çıkan iki heceli üç-beş harfli bir kelime ile eşit olduğunu öğrendim. Her adımda bir saniye boşluğunu içimden saydığım iki heceli kelime ile geçtim. Arkadaşlarımla, göz göze gelmeden bu saniye ölçümü ile aynı anda aynı hareketi yaptım. Dönüşlerde köşe yapmayı öğrendim.
Ben bunları yaparken sürekli karşımda Atatürk resmi, Atatürk büstü, Atatürk’ün sözlerini yazan tabelalar vardı. Zaten severdim Ulu Önderi… Ama onun kabrinde, onun naçiz vücudunu bekleyeceğim, bana bir kat daha onur verdi! Yataklarımızda düz yattık hep, ayakta hazır olda bekler gibi… Sağa sola dönersek, nöbetçi astsubay veya çavuş bizi uyandırır, düz yat, derdi.
Periyodik olarak tam bir saat, sonra iki saat ayakta kıpırdamadan durma eğitimi aldık. Terimiz akar silemez, yüzümüz, sırtımız kaşınır kaşıyamazdık. Sinek konsa huylanırdık, kovamaz hatta üfleyemezdik bile.
ki ay daha geçti böylece. Kıpırdamadan durmayı öğrendik. Bakmak-Görmek kavramını öğrettiler bize. Sabit bir noktaya bakmamız ama baktığımızı görmememize şartladılar. Gerçekten deneyin, bir noktaya sürekli sabit bakın, zaten başka bir şeyi göremiyorsunuz.
Gün geldi bu resmimim çekildiği yerde ve Anıtkabir girişinde nöbet tutmaya başladım. Hava ve arkadaşlarımın sağlık durumuna göre bir saat veya iki saat bu nöbeti gururla tuttum. Bize derlerdi ki, böyle nöbet tutan askere hap verirler, topuğundan iğne yaparlar, seni uyuştururlar. Hiç alakası yok.
İnanın orada nöbet tutarken içinizi kaplayan gurur her şeyin önündedir. Kıpırdamanız bir yana, acıkmaz, susamaz, kaşınmazsınız. Dikkatiniz baktığınız sabit noktadadır.
O nokta bazen, şekilden şekle girer sizin bakışlarınızda. Bir tek ter… Ah o ter var ya, sırtınızdan süzülürken hiç koymaz da, başınızdan yüzünüze, gözünüze sızan ter sizi mahveder. Ziyarete gelen analar, babalar gelir siler terimizi… Teşekkür edemeyiz ama, göz göze gelirsek, minnet hissimizi gözümüze bakan anlar.
Atamın huzuruna gelenler, onların vatan sevgisi, hele hele İstiklal Marşı okunurken veya 10 Kasımlarda çalan siren gözümüzün yaşını getirir. Oradaki insanlar üşenmez, gelir, tertemiz mendilleriyle gözyaşımızı silerler. O an anam babam geldi sanırım. İstemesem de baktığımı görürüm o an minnetle. İşte bu onuru her Türk evlâdı yaşayamıyor!
Çok şanslıyım ben… Adım asker, muhafızım, görevim saygı nöbeti…”.
Düşüncemde Atatürk
Asırlık zincirinden ulusu kurtaran o
Özgürlük bayrağını yükseklerde tutan o
Onunla esenliğe ulaştı güzel vatan
Sevgisi içimizde, özümüzde yanan o
.
Şiirlerde, şarkılarda, marşlarda Atatürk
Yürekte duygu duygu her atışta Atatürk.
Ülkemiz esintinle dalgalı bayrak bayrak
Kol oldu, kanat oldu devrimler yaprak yaprak
Gençlik, emanetini canı bilip koruyor
Yıllarca, asırlarca kutsal görev sayarak.
Şiirlerde, şarkılarda, marşlarda Atatürk
Yürekte duygu duygu her atışta Atatürk.
Sıcacık bakışınla olumsuzluklar erir
Atatürkçü düşünce, toprağında kök verir
Bilimi, uygarlığı ta yürekten duyarak
Damarlardaki kanda Kemalizm güçlenir.
Şiirlerde, şarkılarda, marşlarda Atatürk
Yürekte duygu duygu her atışta Atatürk...
Muhsin Durucan
*
lin ]
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/56294_9824795751.jpg)
Evlat..
Sana evlat diyeceğim ben. Ben 30 sene silahlı kuvvetlerde görev yaptıktan sonra 1996 da emekli olmuş havacı bir astsubayım.
Yazını tesadüfen gördüm. O kadar gerçekçi yazmışsın ki hayran oldum.
Böyledir askerlik dünyası. Reklamlar ayrı haberler farklıdır.
neler neler gördüm 30 senede...
Anlatsam roman olur.
Vatanını seviyorsun. Onu da çok güzel anlatmışsın.
Senin gözlerinden gözlerinden öpüyorum evlat