Ahhhh İstanbul Ahhh çektiren İstanbul. Bende bilemedim seninle derdim ne? Ne seninle ne Sensiz olabiliyorum. Nereye aitim bende bilmiyorum. Yıllar önce gençlik çağlarımda Hatıra defterime yazılan bir yazı geldi aklıma Evet doğruydu taa o zamanlardaki teşhis. (Kararsızlık) Sende bu huy. epey ilerlemiş diye yazmıştı bir çocukluk Arkadaşım. Sonra ben (İstanbul’’u Artık Sevmiyorum) diyerek terketmiştim. ((tabiki orda başlayan orda biten bir aşk değildi beni gurbete düşüren.) Yıllar sonra yine doğduğum şehre döndüm, ne kadar zaman geçti bilmem, ben yine Can Yücel mısraların daki gibi başladım mırıldanmaya. (Her bahar buralardan gidesim var diye) Akabinde yine gittim bu sefer gerçekleşen hayallerimin peşine. Ege’de o zaman lar daha keşfedilmemiş bakir bir balıkçı köyüne. Gerçekleşen hayallerimin hayrını gördüm mü görmedim. Tıpkı şarkıdaki gibi (olmadı kaldı benim her Hevesim yarıda) İzmir’in otobanlarında. Yol. Giderken radyoda yine güzel bir şarkı( İstanbul sokakları) onu benden siz. Aldınız diyebilecek. Sevgili olmasada İstanbul Sevdası yine. Debreşti bende yine geri dönüş. Yani Bu yine başka şarkı sözünü doğruladı İstanbul’ve benimle ilgili((Ne o bensiz edebilir Ne temelli gidebilir, ben şu sıralar yine uzaklardayım, Yine İstanbul özlemim debreşti. Yakındır sana geleceğim ve sanırım ben nerede yaşıyacağım konusunda böyle kararsız kaldıkça iki arada bir derede misali bocalayıp duracağım.