Adını geceye yazdım sevgili, silinmiyor gözlerindeki izin.Büyüdükçe büyüyor içimdeki özlem,seni görmek yetmiyor artık; dokunmak kokunu içime çekmek istiyorum.Ruhuna uzanarak seni seyretmek istiyorum, imkansız bir köşeden.Üzerimi ört şimdi sevginle, üşüyorum.Kalbim eskilerde, ben gurbette...Ve hasret sevgili senden bana emanet.Emanetin bağrımda merak etme.Zaman zaman ses veriyor bana,adını sayılıyor,öksüz gecelere.Sitem etme sakın, razıyım her şeye, hayaline ve gerçeğine razıyım.Kanıyor her gün bir yara evet.Ancak eskisi gibi acımıyor artık.Alıştım galiba.İki dünya arasına kanatlanmaya.Dokunacak kadar yakınken sana,dokunamamak zor geliyor biraz.Sadece hayaline sarılabilmek...Bu da yetiyor bana.Tümüyle seni kaybetmekten de razıyım buna katlanmaya.Gidemiyorum senden , tutuyor bir şeyler beni.Bu kadar zor mu gitmek.Kalmak da zor hem de çok zor.Her ikisi de zor.Sen mi önce gidersin ben mi bilemem.Düşünmek yorucu .,tahmin etmek zor.Karanlıkta dolaşmak gibi... Dolaşıyorum şimdi bir bilinmezlikte.Tarifsiz,şekilsiz, taştan ve topraktan yollar karışıyor birbirine.Biz zamanın boşluğunda kayboluyoruz.Hayat oynuyor bizimle, bitmiyor sabır sınavımız.Her gün yeniden doğuyor, akşam batıyor güneşimiz... Geceler uzun ve bizim korkma.Adına sarılıyorum şimdi.Kelimeler yorgun ve hasta.Yüreğim bakımda bu gece,doğmaya hazırlanıyorum şimdi.Ellerini ellerimde hayal ediyorum.Hayal etmek de güzel Sevgili.Şimdi gidiyorum.Aşkımız sana emanet,bir gün gelip alacağım mutlaka.