Temizlik nöbeti benim olduğu bir günde, dersanenin mescidini süpürüyordum.
Türkçe öğrenmek ve Türkler hakkında tez hazırlamak için İstanbul’a gelen ve dersanede misafir olarak kalan Endonezya’lı Filoloji Öğrencisi Erika’da oradaydı.
Erika yine gelinliğini giymiş öğle namazını kılıyordu.
Onlarda adetmiş, gelinliğiyle kılarlarmış tüm namazlarını.
Mehir olarak da eşinden hacc ifası istemiş ve hacca da o gelinlikle gitmiş.

Dantelli bembeyaz gelinliğiyle çıkardı Rabbinin huzuruna.
O gün de öyle ibadetini yapıyordu.
Ancak duasını bir türlü bitirmiyordu.

Ben de ona yakın yerleri süpürüp kalkması için beklemeye başladım.
Mescidin diğer yerlerini temizledim.

O sırada Erika namazı bitirdi ve bana baktı.
Türkçe bilmiyordu. Bana ingilizce bir şeyler söyledi. Talebelerden biri tercüme etti.
Erika bana şöyle söylemiş:
"- Benim Allah ile konuşmamın arasına girdin."
Ve üzgün yere baktı. Biraz da sitemliydi.

Bu söz beni çok şaşırttı.

Namaz kılarken Allah ile konuşmak nasıl olur?
O yeni öğrendiğim bir kavramdı. Arapça hocama bunu sorduğumda, ayetlerin Allah ile konuşmak olduğunu söylemişti.

O günden sonra ben de ibadetlerimde Allah ile konuştum.
Erika benim için öğretici olmuştu.

O gün Endonezya’lıların imanında ne kadar bilinçli olduklarını anlamıştım.

İman etmek böyle bir şeydi.
Namaz kılmak eğilip kalkıp secde etmekten çok öte bir olgu.

Namaz Allah ile konuşmaktır.

Namaz dinin direğidir.
Allah namaza devam edenlerden, huzura erenlerden eylesin!
Amin!
Selam ve dua ile...