insan yarasının kanamasına alışırmı?alaşırmış

Beceriksiziz ya yaşamayı beceremiyoruz ya sevmeyi beceremiyoruz ya aşık olmayı beceremiyoruz ya da insan olmayı beceremiyoruz hayat acımasız zamansız acı çeken insanlar hep hüzünlü oluyor

Ya umutsuz yaşıyoruz ya umudumuz tamamen tükenmiş gibi hazreti İbrahim’in ateşine su taşıyan topal karıcam misali kendimizde cesaret bulamıyoruz ya sevdiğimiz için susuyoruz ve kaybetme korkusundan susuyoruz hep içimize atıyoruz zaman geçtikten sonra içimizde yığılan sevgisizlik dışa vurmaya başlıyor

Kendimce düşüncem şu ki bencillik zamanında yaptığımız her bencillik gelecekte bize bir şeyler kaybettiriyor sevdiğimiz insanları kaybedersek inanın onlara bencil davrandığımız için kaybetmişizdir eskiden insanlar mütevazi sevecen alttan alan insanlar mış.

Günümüzde unutulan en önemli değerlerimizden bir tanesi feragat kendimizden feragat ederiz bazen düşüncelerimizden bazen davranışlarımızdan karşımızdakini haklı dahi olsak üzmemek için ferafat etmemiz gerekiyor bu tamamıyla yanlış anlaşılmasın kendi hakkımızı yedirmek değil karşınızdakini de insan olduğunu düşünerek hata yapmış olabilirsin hatasını kabul ettirmek değil anlayışla karşılamasını haklı olmadığını insanlık halli sonuçta hatada yapabileceğini anlamak ve anlatmak.

Bencillik şeytandandır aslında ilk benci şeytandır bencillik yapan onun tuzağına düşmüştür artık merhamet şefkat vicdan sabır buna benzer bütün duyguları bencillik köreltir yavaş yavaş yok eder

Kendi yaptıklarını çok iyi görüp yüceltip başkalarının yaptıklarını küçük görmeye benziyor empati den yoksun ve anlayışsız oluyoruz kaybetmemizin asıl nedeni bu dur.

Özkan Değirmenci

16.12.2023