- 185 Okunma
- 1 Yorum
- 0 Beğeni
Düşün ve gör
[ kalin Bir dakika düşün ve gör
Herşey sende başlar sende biter
önce kendini tanı ,bil nerden gelip nereye gideceğini en önemlisi geride ne birakip, ne götüreceğini “Kimsenin sahip olmadığı, olamayacağı bir şeye sahipsin şuan ; Kendine hakim ol cun ku senin sahip olamadığım herşey sana sahip olur...
Akil Senin ,secim senin,senin sesin, senin aklın, senin hikâyen, senin bakış açın.olagan yaşam sürecindeki her olay ve herşey senin tercihin
“Biz her insanın kaderini kendi çabasına bağlı kıldık”(isra,13.) İnsanı insan kılan, ruhunu ziyadeleştiren çabası ve gayretidir. Çabasına rağmen istediği, murad ettiği şeyi nasibi olmayabilir insanın ama kendisi için daha güzeli yürüdüğü yola muhakkak gizlenmiştir.
Gerekirse olduğun yeri, bakış açını, bulunduğun mekanı ,herseyi paylaştığın insanları değiştir .
Öyleyse yaz, çiz,planla, oluştur , eğlen, dua et. Ve yalnızca senin yaşayabileceğin, yalnızca senin sahip olabileceğin o hayatı inancına göre yaşa.” ve unutma ki her yaptığının bir hesabı var rabbim iyilerle karşılaştırın ...
Mesut YİĞİT
Regaib gecemiz hayırlara vesile olur inşallah dualarda buluşmak üzere
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/178244_5128397157.jpg)
Şu dönemlerde ne çok kaldığım şey diyebilirim.
Ülkenin bulunduğu proflaktik koşulların yetersizliği ve de aşırı stres toplumu ve de arada kalınmış koca bir nesil.
Kendimizle kalamaz olmuşuz.
Düşünmek ,rasyonel akıl kullanmak adeta dışlanmış.
Zaten ki düşünmeye vakit de yok.
Ülkenin çorak toplumundan etkilenmemek için dağlara vurmamız lazım kendimizi.
Bu kadar cahil ,bağnaz ,tutucu insanlar yığınından siz düşünen ,sorgulayan iseniz alenen ki "delisiniz!".
Düşünmek bir eğitim ister.
Onun için çok kitap okumak , araştırmak , kültürlü insanlarla iletişim de bulunmak.
Üniversitedeyken sayısı az olsa da o nitelikli arkadaşım vardı.
Aralıksız 7 saate yakın bilimden ,edebiyata çoğu konuyla ilgili konuşma yaptığımı bilirim.
Ama iş memlekete geldi ki tam felaket.
Bu kadar cahil bırakılmış ahalinin yaşadığı sahte mutluluk akıl almaz.
Ben dinsel ,uhrevi hiçbir şekilde bakmıyorum.
Sadece akıl ve rasyonelite!
Bir de bilim.
Bu koşullarda hangi ortamı değiştirmemiz gerekli orası da imkansız.
Hala düşünmeye başladığımda staj yaptığım psikiyatri servisleri geliyor hep.
İnsanlar boşuna o düzeye gelmiyorlar.
Zaten ki hocalarımız "gerçek hastaların hasta ettikleri bize hasta olarak gelirler "derdi.
Toplumsal çürüme o kadar ileri ki ahlak, kültür yerle bir.
Böylesi bir toplumda bizler yaşamamız dahi suya yazmak gibi.
Açıkça gidecek bir yerim de yok.
Tayland ,Bali gibi sessiz yerlere çok ihtiyacımız var.
Hastaneler bu yüzden geldiği noktalarda belli..