Çocuklarımızın yetiştirilmesinde aileye çok büyük vazifeler düştüğünü ifade etmiştik.Bu bakımdan öncelikle aileyi oluşturan fertler nadiren değil,rızkın temini gibi mecburiyet zamanları dışındaki vakitlerini hep birlikte geçirmelidirler. Bilhassa babalar mümkün olduğu ölçüde geceleri ve hafta sonları evinde,saadet yuvalarında aile bireyleriyle birlikte olmalıdırlar. Çünkü çocuk eğitimi en az rızkın temini kadar önemlidir.Bu konuda yapılacak hatalar toplumun mutluluk ve saadetine vurulacak birer darbedir.Bu açıdan anne babaya düşen görevlerden bazılarını şöyle sıralayabiliriz:

a-Anne ve babalar çocukların hayatını etkileyecek, gelecekleri ile ilgili konularda kararları birlikte almalıdırlar. Alınan karar çocuk denilip,küçümsemeden çocuğu da danışılıp onun da fikrini değerlendirmelidirler.

b-Çocukların duygularına da önem vermeli ve kabiliyetlerinin ön plana çıkartılmasına yardımcı olunmalıdır.

Bu açıdan ilk yapılacak şey doğru,yanlışsız, gerçek din duygusunu çocukta geliştirme gayreti içinde olmalıyız.Bunun için de öncelikle kendimizi din konusunda çok iyi yetiştirmeliyiz.Yoksa çocuğumuza hiçbir faydamız olmaz,hatta zararımız dahi dokunabilir.

Diğer önemli bir konu çocuğumuzda birlik, beraberlik, vatan,millet ve bayrak sevgisi ve bağlılığını,Cumhuriyet, demokrasi ve kahramanlık gibi duyguları ve düşünceleri geliştirmeliyiz.

c-Başta kendi milletinin olmak üzere bütün insanlığın mutluluğu ve saadetini arzu eden,ümit filizleri hiç körelmeyen geleceğe güvenle bakan nesiller yetiştirmeliyiz.
En zor gün ve anlarımızda dahi ümitsizliğe kapılmamayı ve Allah’ın her zaman bizlerle ve yardımımızda olduğunu,rahmetinin üzerimizde olduğunu çocuğumuza aşılamalıyız.

Ayrıca çocuğun yetiştirilmesinde ve eğitilmesinde aileden sonra en çok görev okula düşmektedir.Bu aynı zamanda yetişmiş, bilgili eğitimcilerin yetişecek,öğrenecek olan çocuklara bir borcudur.

Bu bakımdan kendi dinimizi, kültürümüzü, çocuklarımıza aktarmalıyız.Özünü dinden alan doğru güzel örf ve adetlerimizi, milli ve dini kültürümüzün değişmez normlarını vermeli,onları eğitip bilgilendirmeliyiz.Şayet bütün bunları yapmıyorsak, çocuklarımızın bizim istediğimiz ölçüler içinde hareket etmemesinden hiç şikayetçi olmaya hakkımız olur mu? Okullarımızda güzel ahlakın yanında fen ve teknolojinin de verilmesi gerekmektedir.Çağa uygun,modern olan İslam dini bazı kötü zihniyetli ve bana göre aynı zamanda vatan haini olan kişilerce kasıtlı olarak ilimle çatıştırılmaya çalışılmaktadır.Tabiatıyla bu yönde bir eğitim alan çocuklarımızdan gelecekte ne bekleyebiliriz?

Okul yapımına,eğitime ve özelikle her yönden yetişmiş kaliteli öğretmenler yetiştirilmesine önem vermeliyiz. Burada detaylı olarak ayrıntısına girmek istemiyorum fakat,her şeyi devletimizden beklememeli,bizlere düşen görevlere sahip çıkmalıyız.

Eğitilmiş bilgili insanların yetişmesine şiddetle ihtiyaç vardır.Çünkü insanların başına ne geliyorsa cahillikten geliyor.Bu açıdan eğitim ve okullaşma çoğaltılmalı,yaygınlaştırılmalıdır. Geçmişte atalarımızın her caminin yanına kütüphane,medrese gibi külliyeler yaptığı gibi şimdi bizlerde her caminin yanına bir okul yapmalıyız.Tabii yalnız okulların sayısının çoğaltılması yeterli değildir,bunun yanı sıra eğitim kalitesinin de arttırılması için gayret sarfetmeliyiz.



Ahmet TULGANER