Merhaba köstebek. Sana uzun zamandır yazmadığımı farkettim. Oysa sen benim, en sadık arkadaşımsın.
Öyle zamanlardan geçtik, öyle çok yorulduk, unuttuğumu sanma seni.
Hastahaneden geldim şimdi, insan şöyle bir düşünüyor, hayatta neler var, neler oluyor neler diye.
Aslında konumuz bu değil köstebek, seninle uzun zamandır muhabbet edemiyoruz.
Eskiden uzun uzun konuşurduk, şiirlerden, aşktan, sevgiden, hayattan ve insanlardan.

Öğreniyorsun köstebek, hangi yaşta olursan ol öğreniyorsun. Sürekli insanlardan birşeyler öğreniyorsun.
Yıllar önce bana söylediklerin geldi bu gece aklıma, bir gece seninle gelmek ve gitmek üzerine konuşmuştuk.
Sen bana her ne sebep olursa olsun, gelmek isteyenin geleceğini, gitmek isteyenin gideceğini söylemiştin.
Dünyayı karşısına alır gelmek isteyen gelir, dünyayı karşısına alır, gitmek isteyen gider demiştin.
Sen haklıydın köstebek, o kadar zamandır yazıyorum,
bunun farkına varamadığım için senden özür diliyorum. Sebepler sadece bahanelermiş köstebek.

Gelmek isteyen geliyormuş, gitmek isteyen gidiyormuş, yürek işiymiş bazı şeyler köstebek,
sevgi sandığımdanda kutsal, aşk sandığımdan da fazla yürek isteyen duyguymuş,
bu durumu kirli ağızlarda, korkak yüreklerde harcamaması gerekiyormuş insanın,
öyle çok kutsalmış ki sevgi, bazen şiirlere sığmaz, aşkı anlatmaya kelimeler değil, bakışlar yetmezmiş.
Öyle kuru lafla yürümezmiş böyle şeyler, hayat değil, insanlar öğretiyor köstebek, insanlar.

sana yazmadığım içinde kırıldım kendime, seni unuttuğumu düşünme, sana şimdi bir kaç dizeyle veda ediyorum.
Hatırlarsın, Ataol Behramoğlunun bir şiiri vardı, okurduk, okumamızda gerekiyor, sürekli ve sürekli...
Kendine iyi bak köstebek, sana yazarım artık, bana kırılıp küsmeni istemem. Sen benim arkadaşım ve dostumsun...

Bu aşk burada biter ve ben çekip giderim
Yüreğimde bir çocuk cebimde bir revolver
Bu aşk burada biter iyi günler sevgilim
Ve ben çekip giderim bir nehir akıp gider

Enes İlhan - - 05:18 26.03.2021