- 243 Okunma
- 0 Yorum
- 0 Beğeni
PARA İLE
![PARA İLE](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/225455.jpg)
ŞUUR NEREDE?
İlk diyanet işleri başkanı hamam olursa,
Milli eğitim bakanı siyonist ermeni olursa,
Dinini, devletini satanlar vekil olursa,
Bu memleket zor düzelir, Şuur nerede?
Vebale girmek, her gün haram yemek öyle kolay değil, Veballer-Haramlar insanı hasta eder. Yataklara düşürür. Hayatın hep dertlerle, üzüntülerle geçer. Oflarsın, puflarsın, dertlerine çareyi yine haramlarda, yanlış yerlerde ararsın.
Çok da sağlıklı beslendiğini sanırsın. Besmelesiz kazanır, besmelesiz yersin,
Helal-haram demez, demeye gerek bile görmez. Sağlık-sıhhat, afiyet beklersin.
Yanılırsın, Yanlış yoldasın. Yanlış yoldan doğru yere gidildiğini hiç duydun mu? Bu mümkün değil denilenlerden. Karsa gitmek istiyorsun, Ankara otobüsüne biniyorsun. Derslerine çalışmıyorsun, Yüksek notlar bekliyorsun. Daha çok beklersin. Bekliyoruz da. Olmadı utanmadan kopya çekersin, torpille işe gerersin, o işi de beceremezsin, yüzüne gözüne bulaştırırsın. Aldığın maaşı hak etmezsin, haram yersin, yetim hakkı, kul hakkı yersin. Nasıl zehirlenmez, hasta olmazsın. Bir de isyan edersin. Maalesef Çoğunluğumuz böyle. Bizler her kese yanlışlar yapıyoruz. Doğru bir yanımız yok. Herkesten doğruluk bekliyoruz. Sağlığımızı düşündüğümüzü, söylüyoruz yanlış besleniyoruz. Sağlığı sadece yemek yemekle elde edilir sanıyoruz. Haram kazanmakla, haram yemekle, kötü alışkanlıklarla, Bedeni bizi besliyoruz sanıyoruz, oysa kendi kendimizi zehirliyoruz. Sonrada hastalıklardan kendimizi ve ailemizi kurtaramıyoruz. Bir de şaşırıyoruz. Nasıl olur diye? Zehir yiyip, içenin zehirlenmemesi yanlış olurdu. Hem biz insanlar sadece bedenden ibaret değiliz ki. Sadece bedenimizi beslemekle iş bitmiyor ki. Bizi asıl taşıyan bize can veren ruhumuzdur.
eşin, evin, araban para ile!
arkadaşların, dostların para ile!
yakınların. akrabaların para ile!
para ile! para ile!
para ile yatar, para ile kalkarsın,
para olmadan yaşanmaz sanırsın,
paran çok diye, her şeyler senin sanırsın,
para ile! para ile!
para kimi zaman seni sevindirir,
para kimi zaman seni süründürür,
para dostlarını çok sandırır, sen kandırır.
para ile! para ile!
parayı seven çoktur, uykusu yoktur,
parası çok olanın dertleri de çoktur,
dostları hep, yalancı dosttur,
para ile! para ile!
para masal gibidir,
bir vardır, bir yoktur,
varsa varsın, yoksa yoksun,
para ile! para ile!
parayı her derde derman sanırsın,
parası az olanı dertli sanırsın,
para her şey der, aldanırsın,
para ile! para ile!
para ile aldanır’sın,
para ile kabarır’sın,
para ile söner’sin,
para ile! para ile!
para ile gelenler,
para, para diye giderler,
yanlarında götüremezler,
hani para! hangi para!
Evet! Hani para, hangi para! Çevirseydin Dualara, sevaplar, gelseydi seninle. Girmeseydin! Günahlara! Beddualar alacağın işlere! Demez mi! Para. Giderdin” DUA İLE” Mezara.
Hiç bakmıyor musun? Sağına, soluna. Görmüyor musun? Gelenleri, gidenleri, hastaları, kazalarda ölenleri! Bir gün sıra bana da gelir diye hiç düşünmedin. Paranı Altına, Dolara çevirmeyi bilirsin. Duaya da çevireyim, Ölüm var. Ahiret var. Götürecek neyim var demedin. Gezdin tozdun sözde hayatını yaşadın. Oldun mu? Şimdi duaya muhtaç! Kim gönderecek seni mezara “DUA İLE” Verdin mi ki? Elinle, gele seninle. Hep ben, hep ben, Hani biz, hepimiz, Paylaşmayı unuttun, Yaratanını unuttun, Hayatın anlamını unuttun. Şimdi de seni unuturlar. Unuttururlar.
YORUMLAR
Henüz yorum yapılmamış.