- 210 Okunma
- 0 Yorum
- 2 Beğeni
Sevmeyi/ Bil
![Sevmeyi/ Bil](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/224378.jpg)
Günün birinde bir çölde iki kum tanesi karşılaşmış ve birbirlerini çok sevmişler, uzun süre çok yakın olmuşlar.
Birbirlerini yanlarında canlarında olarak sevmeyi öğrenmişler.
Derken bir rüzgar çıkmış kum tanelerinde biri yerinde kalırken diğeri biraz uzağa savrulmuş.
Çok uzak değillermiş ama yine de göremiyorlarmış birbirlerini.
Sevgileri hiç azalmamış yine sevmeye devam etmişler.
Birbirlerine ulaştırabilecekleri sesleriyle haberleriyle yaşıyorlarmış ve artık görmeden seslerinde sevmeyi öğrenmişler.
Bir gün biri diğerine ‘sevdamız sonsuza erişmesi için aynı anda bir dilek diyelim’ demiş.
İkisi de ayı anda bir dilekte bulunmuşlar ve tam o sırada bir fırtına çıkmış.
Bu kavuşmamız, sevdamızın sonsuza dek sürmesi olabilir diye ikisi de kendilerini fırtınaya bırakmışlar.
Gözlerini kapayıp fırtına dindiğinde sevdalarının yanı başında olmuş olmayı arzulamışlar.
Fırtına o kadar kuvvetliymiş ki o güne kadar yıllarca yerlerinden kıpırdamayan kumlar bile başka yerlere savruluyorlarmış..
Fırtına günlerce sürmüş...
Kum taneleri de oradan oraya savrulup durmuş. İkisini de bir sabırsızlık sarmış
Fırtına durmuyor aksine artıyormuş.
Fırtına dinmek bilmedikçe onlarda sabırla sevmeği öğrenmişler.
Günler geçmiş sonunda fırtına durmuş.
Gözlerini açtıklarında ikisi de başka alemlerde bulmuşlar kendilerini.
Bu fırtınanın onları birleştireceğine o kadar inanmışlar ki birbirlerini yanlarında bulamayınca yüreklerinde derin bir acı hissetmişler ve acıyla sevmeği öğrenmişler.
Kendilerine birazcık geldiklerinde ikisi de bu fırtınayla başka, başka yerlere savrulduklarını anlamışlar..
Biran ölmek istemişler ama sonra birbirlerini hiç görmeden, mesafelere ,engellere rağmen sevmeyi öğrenmişler.
Eskisi gibi bağırsak da sesimiz ulaşmaz ki birbirimize demişler.
İkisi de yeni yerlerinde kimseyle konuşmamışlar ve yıllarca hep SUSMUŞLAR.
Hep yeni bir fırtına ümidiyle birbirlerine ihanet etmeden beklemişler. böylece umutla sevmeği öğrenmişler
Yıllar geçmiş ama sevgileri hiç geçmemiş. Birbirlerinden hep umutlu olarak yaşamışlar.
-Bir gün ikisi de birbirlerinden habersiz aynı anda gözlerini kapamışlar ve kavuşmak için yeniden fırtına çıkmasını dilemişler.
Beklemişler, beklemişler ama fırtına bir türlü çıkmamış .
Kendilerini tüm benlikleriyle fırtınaya bırakmak için oldukları yerde dönmüş durmuşlar ama hepsi nafile küçük bir rüzgar bile çıkmamış sonunda durmuşlar ve gözlerini açmışlar.
Sevdiklerinin, sevdalarının yıllarca bekledikleri tam karşısında durduklarını görmüşler ve hemen ikisi de yıllar önce diledikleri dileği anımsamışlar..
Dilek şöyleymiş "Allah’ım bizi birbirimize her şeyiyle sevmeyi öğrendiğimizde kavuştur.
Öğle kavuştur ki sevdamız sonsuza erişsin.”
Sonunda anlamışlar ki birbirlerinden çok uzaklarda geçirdiklerini sandıkları yılları aslında birebir yanı başlarında geçirmişler.
Dileklerinin kabul olması için yılların geçmesi gerektiğini öğrenmişler çünkü onlar sevmeyi her şeyiyle öğrenmeyi dilemişler.
Dilekleri kabul olmuş umutla, sabırla, acıyla, yakında, uzakta…
Her şeyiyle sevmeyi öğrenip birbirlerine kavuşmuşlar.
*****************
_Sevmeyi bildikten sonra mesafeler, acılar, yıllar, aylar…
Asla sevdayı söndürmez ama sevmeyi bilmedikten sonra yanı başında ki sevdiğini bile yıllarca göremeyebilir insan…
Ayrı kalmış tüm sevenlerin kavuşması dileğiyle...
Semra EROĞLU Şiirleri sevdiren kadın
YORUMLAR
Henüz yorum yapılmamış.