Dünya dolusu derdin varken ne bağırırsın küçücük bir belâdan? Gel tevekkül kıl!
Bediüzzaman.

Dünya dolusu dert nedir?
Aç mı kaldın Afrika gibi?
Ülken mi işgalde Filistin, Uygur, Doğu Türkmenistan, Suriye, Irak, Afrika gibi...
Hergün erkeklerin hapse mi atılıyor?
Orada işkence mi görüyorsun? Filistinli, Uygur, Türkmen, Myanmar’lı gibi...
Karına kızına evinde tecavüz mü ediliyor?
Uygur, Doğu Türkmenistan, Myanmar, Afrika gibi...
Nedir derdin?
Bir kadın seni terketmiş tek derdin bu mu?
Bir adam seni istememiş derdin bu mu?
Bu utançtır. Bundan ağlamak edepsizliktir.

Orada müslüman kardeşinin derdi bunlar iken, burada aşktan gözyaşı dökmek onlara haksızlıktır.

Namusuna iftira mı atıldı ağlıyorsun?
Orada, o beldelerde hergün namus bozuluyor.
Kimin namusunu dert ettin? Kime gidip yardım ettin?
Otur haline ağla!
Vallahi senin halin onların halinden daha acınacak hâl...
Onlar esir, onlar köle, onlar mahkum...
Sen nefsine köle, esir, mahkum...

Sen otur ağla bence de. Ama ayrılık iftira acısından değil
Kardeşine döndüğün sırtına ağla!
Keyif içinde harama girdiğine ağla!
Zevk-ü safa içinde aşk oyunlarına ağla!

Ağla! Nefsin için ağla nasıl esiri olmuşsun.
Kendini kadınlara iftira atacak kadar kaybettiğine ağla!
Erkeklere sırnaşmaktan çocuğunu eğitemediğine ağla!
Ettiğin sanal zinalara ağla!

Şeytan gülüyor haline, bari sen kendine ağla!