Şair Şükrü Erbaş ve İsmet Özel malum "köylüleri öldürmekten" bahsediyorlar.
Tabi ironik anlamda söylenmiş bir söz, köylüleri öldürmek! Fakat ülkede sağdan soldan nice okuyup yazan aydınlarımızı yalnızca düşüncelerinden dolayı tehdit olarak değerlendirildikleri, hapse gönderdikleri acı bir gerçektir.Örnek: N.Fazıl, A.Nesin, U.Mumcu, S.Ali ve daha birçokları.
Yakın zaman önce bir siyasetçi şunu dedi: "Seçimi kaybetmemizin nedeni köylülerdir..." Köylülere cahil sıfatını yakıştırmak siyasetçiyi kaybettirir. Hadi anladık, köylü milletin efendisi değil,fakat hedef tahtası da değildir.

Gazeteci Salih Tuna, özellikle bir zamanlar çok yankı getirmiş olan Şükrü Erbaş’ın şiirini gayet güzel eleştirel bir yaklaşımla ele almış, onun köylülere hakaret ettiğini ifade etmiş: "Aptal, kaba ve kurnaz bulduğu köylülerin inanarak ve kolayca yalan söylediklerini dile getiriyor; şarkı söylemekten ve kederlenmekten utandıklarını, gülmeyi ayıp, eğlenmeyi zayıflık olarak gördüklerini söylüyordu.
"Köylüleri niçin öldürmeliyiz?" diyordu, "Çünkü onlar yanlış partilere oy verirler / Yoksulluktan kıvrandıkları halde, şükür içinde / Bunun, Tanrı’nın bir lütfu olduğuna inanırlar..."
.Bu şiirden ilhamla yazdığı bir köşe yazısını şöyle noktalamış:

"Üryan geldim gene üryan giderim" diyen Karacaoğlan, huzur-ı mahşeri tasavvur ederek, "ipek yüklü kervanının" olmamasına şükreder gibi değil midir?

www.sabah.com.tr/yazarlar/salih-tuna/fakirleri-oldurmesek-de-olur