Mahallemize yakın Pazar cumartesi günleri kuruluyor. Cuma akşamı hanım kâğıtlıktan bir kâğıt çeker okuma gözlüğünü takar, çok önemli bir iş yapıyor edasıyla yarınki pazardan alacaklarımın listesini hazırlar.
“Peki, liste hazırlama yerine pazara beraber gitseniz ya?” Diyorsunuz değil mi?
Ayakları ağrıyor, pazar o nu yoruyordur. Desem ki:
“Hanım komşuların düğünü var. Gidecek misin?”
“Adam gitmezsem ayıp olur. Gideceğim tabii”
“Hani pazara giderken ayakların ağrıyordu?

Demem.

Erken giderim pazara. Sabah dokuzda çekerim pazar arabasını. Yolda mahalle komşularımla karşılaşırım. Gençler fişek gibidir. İhtiyarlar yokuşu tırmanan tren gibi… Laf atarım onlara.
Gençlere:
“Bir zamanlar ben de sizler gibiydim.”

İhtiyarlara:
“Hiç böyle olacağımızı düşünmemiştik değil mi?”

Kimisi cevap verir. Kimisi gülümser. Kimisi suratını asar bakmaz yüzüme.

Pazarda müşterisi olduğum, pazarcılar vardır. Tanırlar beni. Ürünlerinin en iyisini, en uygun fiyata verirler bana.

“Nasılsın Komutan?”

“İyiyim çok şükür.”

Alacaklarımı alır, dönerim. Burası Isparta. Yol ayırımlarına güller dikilmiştir.
Küçük bir keski vardır cebimde. Dönüşte o güllerden keser, pazar arabamın üstüne koyarım.
Gül mevsiminde genelde böyledir. Silahlı Kuvvetlerin Devamlı emri gibidir bu uygulamam.

Bu gün cumartesi. Pazar alış verişimi yaptım dönüyorum. Pazar arabamı güllerin yanına park ettim.
Çıkardım cebimden keskimi, gül deriyorum. Farkındayım. Kaldırımda genç bir bayan beni ilgiyle izliyor. Duruşu, bakışı cesaretlendirdi beni.
“İşte böyle hanımefendi. Gençliğimde eşimi üzdüğüm oldu. O yıllarda yapamadığımı şimdi yapıyorum.”
“Amca davranışınıza hayran oldum. Biz de pazara gideceğiz, eşimi bekliyorum. Ben öğretmenim. Edebiyata meraklıyım. Kendimce yazılar yazarım. Ben bu gün bu olayı yazacağım."
“Çok güzel. Edebiyata ilgi duymak, hele birde, yeteneğin varsa, yazılar yazmak, her insana nasip olmaz. Kolay gelsin.”

Karşılıklı teşekkürler ettik. Pazar arabasını çekerek eve geldim.

“Ben de EDEBİYAT DEFTERİ ‘nde yazılar, şiirler yazıyorum. Madem edebiyatı seviyorsun. Sen de gel bizim sitemizde yaz. Güzel bir dostluk. Güzel bir paylaşım var sitemizde.”
Dedim mi?
Demedim.
İlk tanıdığın biriyle hemen samimiyet kurmak etik değildi bence.

Bilmiyorum o öğretmen kardeşim neyi, nasıl yazacak?
Ama ben bu yazıyı yazdım bile…

Mutluluğun birçok tarifini okudum, duydum. Benim en çok beğendiğim tarif de
“MUTLULUK MUTLUYUM DEMEKTİR.”

BEN BU GÜN MUTLUYUM…