Kaza geçirip engelli olduktan sonra anneme seslenmişim

Annem

Sen hep hayaller kurdun benim için
Ben hep hayal kırıklığına uğrattım seni
Ben hep düştüm
Sen hep kaldırdın
Ben hep kaybettim
Sen hep kendinden verdin
Benimle ilgili hayallerini hep karanlıkta bıraktım

Bak bu yaşlarda gene düştüm Anne
Bu sefer karanlıkta kalan benimle ilgili hayallerin değildi
Bu sefer ben de karanlıkta kaldım

Cennet kokan ellerini gene uzattın bana
Senin duan sevdiklerimin ve dostlarım ile
Gene kalktım düştüğüm yerden
Bu sefer bedenim yerde kalsa da

Senden ve sevdiklerimden aldığım güçle gene çıktım karanlıklardan
Bedenim karanlıklarda kalsada

Bilmiyorum bedenime söz geçiremiyorum artık
Gel diyorum gelmiyor
Kalk diyorum kalkmıyor
Gidelim diyorum dinlemiyor

Ama fikrim
Ama ruhum
Ama sabrım
Ama inancım
Ama umutlarım
Dimdik ayakta Anne

Biliyorum
Artık hayalinde Telli duvaklı gelinler yok benim için
Biliyorum
İki oda bir salon da olsa artık bir ev hayalin de yok benim için
Biliyorum
Benim için hayalin
Benim yürümem,koşmam

Affet beni ANNE
Bu hayalini gerçekleşemezsem affet beni
Ben senden sevdiklerimden dostlarımdan aldığım güçle son nefesime kadar mücadele edeceğim yürüyebilmek,koşabilmek için
Ama yapamazsam beceremezsem affet beni Anne

90 yaşında benim bakmam gerekirken bana bakan Annem
Hakkını helal et
Rabbim sana sağlıklı uzun ömürler versin inşallah

Yüksel Çetin Tokdemir