Ali Metin TOKDEMİR
*
...Aziz hatırasına..
Soyadı Tokdemir gibi sağlam, yiğit, dosdoğru bir ülkücüydü.
Ömrünü Türk İslam ülküsüne vakfetmiş yiğitti
Ülkü Ocakları Genel başkanılığını şerefle yürütürken mafya, çapulcu, fırsatçı, dışı bozkurt görünümlü, içi tilki kurnazlığı ile dolu olanlarla mücadelesinin yanısıra, ülkücü gençlerin ahlaki değerler dairesinde Türk seciye ve töresinin emrettiği doğrultuda yetiştirilmesi için var gücüyle çalışan bir başkandı.
Başbuğun ve ülkücüklerin takdirini, övgülerini kazanmış pırlanta yürekli Tanrı dağlarının, Ötüken’in, Anadolu’nun, Türk dünyasının er kişisiydi, Alperen’iydi.
Geleceğe umutla bakıyor, Bilge Kağan’ın, Alparslan’ın, Fatih’in, Mustafa Kemal’in, Alparslan Türkeş’in ve Peygamber efendimizin yolundan giden kusursuz bir Türk’tü.
Ömrü yetmedi ulvi hayallerine
Elim ve şüpheli trafik kazasına kurban verdik onu 8 Aralık 1995 yılında.
Şehadetinde,
Yer gök inledi
Denizler isyan etti
Kuşlar sustu
Yürekler dağlandı
Nur yüzünde tebessüm
Teninde amber kokuları
Tengri Dağlarına uçmağa vardı
Diz çöktü
Oğuzhan’ın önünde
Başbuğlar huzurunda
’’Ben geldim!’’ dedi
Ermişler, Başbuğlar ayağa kalktılar
Huzurunda eğildiler
’’Hoş geldin evlat!’’ dediler...
Acunda kaldı
Öksüz, gözü yaşlı ülkücüler...

Ey koca Türk!
Ruhun şad, mekanın cennet ola
Seni unutmadık
Unutturmadık
Yoluna ışık olduk
Ülkü sancağı elde
Turan Ülküsü
Hedefine kilitlendik
Sen rahat ol
Bu kutlu vatan
Bu necip millet
Kadim Adandolu toprağı
Huzura erecek
Elbet bir gün bizde seninle
Araf’ta olacağız!..

Zafer Direniş
...

Yüreğimde ince sızı var bugün!