Herkes bir gün bitirecek,
Fani Dünyadaki sayılı günlerini.
Ve o gün geriye doğru baktığında
“Bu hayatı gerçekten yaşadım.
Her şeye rağmen çabaladım.
İyi bir insan oldum.
Dürüst, merhametli, emrolunduğu gibi bir hayat yaşadım diyebilmeli.
Çünkü Emrihak vaki olup gittiğinde. 
Arkasında sadece bıraktıkları kalacak.
Kimi hayırlı evlatlar
Kimi bir hayır dua kapısı,
Kimi bir kitap,
Kimi bir buluş,
Kimi sadece gülümsemesini,
Hatta bazısı nefretini bırakacak ardında.
Herkes bir iz bırakmadan göçmeyecek bu diyardan.
Müslüman bir kişi için en önemli mesele,
geride hoş bir sadâ bırakabilmek olmalı.
Ardımızdan bu hoş sadâyı bırakabilmek ise sevgi, hoşgörü, merhamet ve Allah’ın emirlerine göre yaşantımızı şekillendirmekle olacaktır.
Ah ne güzeldir…
Her gelene kucak açabilmek!
Sevdiklerinin yüzünde bir tebessüm,
Karıncayı bile incitmeyecek kadar merhametli olabilmek.
Her güzel şeyde kulaklarının çınlaması!
Sözünden çok naifligiyle sesinin özlenmesi,
Ve Öldüğün gün, gözyaşıyla karışık gülümsenerek minnetle, dualarla uğurlanmak.
Ah ne muhteşemdir
Hoş bir Sadâ bırakabilmek !!
Çünkü
“Bâkî kalan bu kubbede bir hoş sadâ imiş”