- 371 Okunma
- 0 Yorum
- 0 Beğeni
Anılarımda atlar koşuyordu
![Anılarımda atlar koşuyordu](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/217327.jpg)
At yarışı tüm spor dalları içerisinde en köklü mazisi olan bir yarıştır. Asurlular ,Hititliler, Romalıların at yarışları düzenlediklerini tarihi karıştırınca anlıyoruz. At yarışlarının heyecanlı spor olmasını sağlamasının sebebi ,sözlü anlaşma gibidir. Tartışılan konu ve bahis vardır. Onun için izleyenleri kendi içine alıyordu. At yarışı şans oyunlarına bence benzemiyordu. Kendini bilene bir spordu.
Dördüncü çocuğuma altı aylık hamileydim. Günler su gibi akıp geçiyordu. Eşimin ilgisinden dolayı atlarla tanışmamız bir ilk bahar günüydü. At yarışlarını tribünlerde seyretmek ve o heyecanı yaşamak çok güzeldi. Hafta sonları çocuklarıda alıp soluğumuzu at yarışlarında bulurduk. Değişik bir zevki vardı. Atların yaşını, isimlerini, kaç oyun kazanıp birinci olduğunu takip ediyorduk. Atların adları Derbiey ,Fransizko,Armando olduğu aklımda kalanlardı . Aramızda hangi at kazanır diye bahse de girerdik. O zamanlar bize hobi olmuştu.
Güneşli havada kızıl Arap atların , jokeyleri üzerinde ,nazlı bir ceylan gibi süzülüp koşmalarını seyretmek çok zevkli olurdu. Oynayıp bazen tribünden bazende televizyondan sonuçları seyrederdik. Kazandığımız ve verdiğimizde oluyordu. Aşırıya kaçmamak şartı ile ,zevk için sınırlı oynarsan sorun olmuyordu. Bir gün yüz euro alıp ,at yarışına yalnız gittiğimi hatırlıyorum. Hala eşim onu espiri olarak anlatır hatırladığında. Dört beş saat heyecanlı vakit geçirip anı yaşıyorduk. Oraya gittiğinde atlardan başka bir şey düşünmezdim. Atlara sevgim çok eskilere dayanırdı. Ben küçükken dedemin kızıl bir atı vardı. Dedemle beraber binip dolandığım belleğimin bir köşesindeymiş. Atların akıllı ve mahsum bakışlarını seyrederken anlam çıkarmaya çalışırdım.
Bir yıldan fazla at maceramız devam etti. Gitmek için hafta sonunu sabırsızlıkla bekliyorduk . Şehir şehir dolaşırdık. Hangi hafta nerede olduğunu yarış broşürlerden okurduk. Aile yakınlarımızdan bazen bizimle gelende olurdu. Bir gün dayımda katıldı bize. Dayım 1 -3-5 sayısını her rauntta oynayıp durmuş. Biraz kaybettiğini fark ettik . Aynı sayıları oynama dendi. Bana niye söylemediniz diye kızar gibi oldu. Sonra oynadığı numarayı değiştirmiş. Tam son oyunda eski oynadığı 1 -3-5 çıkmaz mı . Dayımın o hali hala gözümün önüne gelir. Elma gibi yüzü kıpkırmızı oldu . Bana niye karıştınız dedi. Bir yandan kızgınlığı ile gülüşü birbirine karıştı. Bizde onun haline çok güldük. O günün oyuncusu bizi kahkalara boğan dayımdı. Allah rahmet eylesin dayımı bu atların sayesinde yine hatırlamış oldum. Beş yıl önce kendisini kaybetmiştik.
Anılarımın arasından bugünde atlar yarıştı. Hayatımıza sevgiyle güzel anılar biriktirmeyi unutmayalım.
Feride
15-11-2022
YORUMLAR
Henüz yorum yapılmamış.