Başka bir çağa denk geldik azizim... Kötülüğün kol gezdiği, insanın zerresine kadar sindiği, ruhuna işlendiği bir çağa. Ruhların kötülüğe mahkum olduğu bu devirde; dünya ucuza satılmış, insan esir düşmüş.
Artık kömürleşmiş bir kalple yaşamaya çalışanlar mı dersin, yoksa ağır ve yaşlı bir ruhla okyanusun dibine batanlar mı? Gittikçe büyüyen bir felaketin içinde nefes alamaz haldeler. Yapılan her kötülüğün, vicdanlarından kopup ayaklarına bir pranga gibi bağlandığından habersizler; yaşadıklarını zannederken aslında nefessiz kaldıklarının farkında bile değiller.
Hangisi daha kârlı: Kendi kötülüklerinin içinde boğulmak mı, yoksa başkasının kirlettiği havada nefes almak zorunda kalmak mı? Hangisi yaşamak, hangisi ölmek? Biri intihar, diğeri katliam... Yavaş yavaş öldürülüyoruz, zehirleniyoruz. Yanlış bir toplumun içerisine karışmış, yolunu kaybetmiş birer insanız hepimiz.