Derdini anlat! Nedir seni tutan? Sen sustukça ben bekliyorum. Biz bekledikçe yerimizde sayıyoruz. Yerimizde saydıkça sıkılıyoruz. Biriktiriyoruz, biriktiriyoruz taşıyoruz.
Biraz etrafına bak. İncele.. Gözüne çarpan bir şey var mı? Niye susuyorsun? Yoksa ben yok değerinde miyim senin için? Ya da kıskandın mı?
Herkes kıskanır. Büyüttüğün nedir?
Sıkılmadın mı daha?
Bence sen yalan söylüyorsun. Uzak davranışların dağ gibi duruşundan. Burnun düşse yere eğilip almayacaksın.
Peki ben bunu anlamayacak kadar aptal mıyım?
Bak dostum. Hepimizin inişleri çıkışları var. Yalnızlık da bir seçim, ama kader değil.. Bu senin sadece gölgen. Yalan söylüyorsun, kötü bilinmek adına. Çünkü zayıf görünmek istemiyorsun. Zayıflığının, acziyetinin farkında olanları, bunu konuşanları sevmiyorsun. Çünkü sen konuşulmasın istiyorsun. Herşey karanlığa gömülsün, insanlık karanlığa gömülsün istiyorsun. Gizliyorsun. Senin konfor alanın bunu gerektiriyor. Yalan söylüyorsun, çünkü başkası gibi görünmek istiyorsun. İnsanları aptal yerine koyuyorsun. Yapma, bunu gözümün içine baka baka yapma. Lütfen..
Bir maske takmışsın herkes gibi olup sürüden ayrılmamak adına. Aslında senin derdin herkes gibi olmak değil: Herkes gibi olmayanları dışlamak.
Söyle bana, kıskanıyor musun?
Haklılığa alerjin var çünkü takdir etmesi zor geliyor. Zayıflardan olup yenilmek istemiyorsun, çünkü hak verirsen ölürsün!
Düşman bilsinler seni, öyle ya!
Bir sahtelik sevdasıdır kapılmışsın..

Ve böylelikle daha zeki olduğunu kanıtlıyorsun.